Yapısı ve tarihi dokusuyla dikkatleri üzerine çeken Mardin Taş Evleri, hem iç turizm hem de dış turizmde adından sıkça söz ettiriyor.

Mardin denilince ilk akla gelen Mardin Taş Evleri, mimarlık harikası olarak geleneksel yaşayın bir simgesidir. 1979 yılında kentsel SİT alanı ilan edilerek bu evler koruma altına alınmıştır.

Bölgede kolayca erişilebilen sarı kalker taşı, Mardin Evleri’nin başlıca yapı malzemesi olmuştur. Kapı, pencere, asma kat gibi zorunlu kullanımların dışında ahşap işçiliğine yer verilmemiştir.

Yüksek tavanlı evler kışın soğuğundan, yazın sıcağından korumaya yönelik içe dönük olarak inşa edilmiştir. Ayrıca sahip oldukları 4 metrelik duvarlarıyla da sert iklimlere karşı koruma oluşturmaktadırlar.

Her birinin terası bir önündekine bakacak şekilde konumlandırılan Mardin Evleri, böylelikle sosyalleşmeyi sağlayan teraslanmalara da sahiptir. Evler harem ve selamlık adı verilen iki ana mekandan oluşur. Plan tipi olarak L ve U şekli tercih edilmiş evlerin odaları hep aynı ortak avlu veya terasa açılmaktadır.

İlk yerleşiminin M.Ö. 4500 yılına dayandığı bu bölgede, Sürdürülebilir Turizm projesi kapsamında şehirdeki farklı iş yerlerinin dış cepheleri birbirleriyle birebir aynı hale getirilmesi çalışmaları devam etmektedir.