Majikal Tez

Majikal tradisyona göre evren birdir ve bu evrenin hiçbir parçası esasta onun diğer bir parçasından ayrı değildir. Şairin dediği gibi, ''Her şey dehşetengiz Bütün'ün bir parçası yanlızca.'' Dolayısıyla, evrende var olan herşey, onları var kılan BİRİN bir yansımasıdır. Bu düşünceye ''Kamutanrıcılık'' denebilir, fakat bu pek doğru değildir; Çünkü mevcut evrende kendine bir ifade bulan, altta yatan birliğin gerisinde, Evrensel Ruhun, Biçimin, içinde hayat taşıyan güçlerin yanlızca bir dışavurumundan ibaret olduğu ''O'' vardır. Hinduların kutsal metni Bhagavad Gita'da Tanrı, '' Evreni Kendimden Bir Parça ile yaratmış olarak, eksilmem,'' demektedir. Majinin Tanrı'sı hem içkim, hem aşkın tanrıdır.

Majikal öğretiye göre, aşkın Bir'in sureti Kaos'un Sularına, Kadim Gece'ye vurur ve Mutlak'ın Adam Kadmon diye bilinen bu sureti, kaosun içinden düzeni çıkarır. Bir majikal ritüelde tarif edildiği üzere: ''Başlangıçta Kaos ve Karanlık ile Gece Ülkesinin Kapıları vardı. Ve kaos birlik için haykırdı. O zaman sonsuz yükseldi. Bu suretin nuruyla karanlık geri çekildi ve gölge kaçtı.'' Bu içteki suret, Adam Kadmon, kabala'nın İnsanı Kamili, ''herşey onunla yaratılmıştır'' denen LOGOS'tur, Onun ihtişamının parıltısı, Zatının yansıyan imgesidir. Dolayısıyla evrende Lokogos'un kopmaz bir parçası olmayan hiçbir şey yoktur. Bütün her şey altdaki bu birlik ile ayakta durur, Aziz Poul'ın alıntıladığı yunan şairin söylediği gibi, ''Biz bile onun çocuklarıyız''

İnsan ruhu, daha büyük evrenin bir parçası ve onun suretidir. Bu yüzden majide insanın Makrokozmos içindeki mikrokozmos, büyük evrenin içindeki küçük evren olduğu söylenir. Majisyen için Viktoryen ankamda ''ölü'' madde diye bir şey yoktur. Aksine o, maddi şeylerin zaman ve mekanda var olabilmesinin sebebinin, onların sonsuz hayattan pay almaları olduğunu söyler. Majisyen için bizim burada , aşağıda atıl bir metal yığını olarak dediğimiz şey, her şeyin kalbinde tayan canlılığın görünmez alemlernin planlarından gelen, enerjiyle dönen sayısız güç merkezinin maddi görünüşüdür. ''Rabbin Ruhu Yeryüzünü Doldurdu.'' Majisyen için hiç bir şey sıradan veya kirli değildir; çünki her şey amaca hizmet eder ve sonsuz hayatın bir ifadesidir. İnisiye adept ritüel sırasında, ''Bende tanrılardan olmayan hiç bir şey yoktur'' diye haykırdığında ilan ettiği şey budur. '' Tanrılar!'' Majisyen bir çok tanrıya mı inanıyor ?

Evet, fakat tanrıların doğalarına dair düşündüğü şey sanılandan farklıdır. Görünür ve görünmez evrende, sayısız gücün oyunun içinde olduğu güçlü bir alan görür, bu güçlerden her birisi Mutlak'ın belli görünüşüdür. Ve dans eden, yükselip alçalan bütün bu güçlerde bir hayatı ve daha önceki evrenlerde tekamül etmiş olan Tanrı Oğullarını görür. Tanrı oğulları mutlak gücün canlı mercekleri olarak hizmet edip gücün teza hür etmesine aracılık ederler. Doğu metinlerinde bahsedilen ''Dyan Chohans'' Kutsal Kitap'taki ''Vezirler, Alev Yalımları'' bunlardır. Onların birden fışkıran ve zaman ve mekan da yeniden odaklanan ışınları , tanrı bilimsel anlamda ''gerçek'' dediğimiz şeyi oluşturan ''töz''dür ve bizim madde dediğimiz tanrıbilimin ''Arızlarını'' ikincil neteliklerini tezahür ettirirler.

Demek ki majikal felsefede, madde ve ruh arasında bir ikilik, kendinde ölü diye bir şey yoktur. Bütün maddi varoluş, bütün tezahür her şeye nüfuz eden hayatın bir tezahüründen başka bir şey değildir. Sayısız varlık hallerinde var olan şey hayattır. Majisyen hayatın belli bir yapıya sahip oluğuna inanır; birliğin gücü Tanrı Oğulları'nın vezirliği aracılığıyla tezahür eder. Böylece bir olanın öz-ifadesinin alçalan ve koyulaşan hallerinde daha az zeki sayısız ordular, Tahtlar, Krallıklar, Prenslikler, Erdemler, güçler; Kerubim ve Serafim, Aşim ve Cennet'in bütün kadim orduları kendi makamlarına uygun bir biçimde hizmet eder. mutlak'ın meleklerin ve insanların hizmetlerini mucizevi bir düzen içinde yapılandırdığını gören majisyen, kendini evrende bir yabancı, hatta bağımsız bir varlık olarak değil, birliğin içindeki bu canlı çokluğun bir parçası olarak görür, ve kadim yunan inisiyeleri gibi şöyle haykırır: ''Yer'in çocuğuyum, ama Soyum yıldızlı göklerden geliyor.''

Göksel ikametlerin görüsüne sahip olarak, kendini Malkut'ta, Yeryüzü Krallığında bulur ve fiziksel bedendeki bu kusurlu, karışık var oluşun, her ne kadar sakıl yoluyla görünüşleri ardındaki gerçekleri biebilse de, hakikati fiziksel dünyada gerçekleştiremediği için kusurlu ve karışık olduğunu görür.

Maji Anlamı , Amacı, Gücü - W.E Butler

Alıntı