Günlerden bir gün şeytanın yolu bir köye düşmüş.

Keyfi yerinde olan şeytan sırtını bir ağaca dayamış ve buzağısı kazığa bağlı olan ineğini sağan genç bir kadını uzaktan izlemiş.

Şeytan kadını epeyce izledikten sonra yerinden kalkıp kazığa bağlı buzağının ipini biraz gevşetmiş.

Buzağı bu az ötede annesinin sütünün kovaya sağılmasını aç karnına izlemeye daha fazla dayanamamış debelenmiş ve boynundaki ip çözülmüş.

Koşarak annesini emmeye giden buzağı süt kovasını devirmiş.

Sağdığı süt ziyan olunca sinirlenen genç kadın eline geçirdiği odunu buzağıya vurunca yavru yere yığılmış.

Yavrusuna saldırılan inek kayıtsız kalamayıp bir tekmede kadını yere serip öldürmüş.

Uzaktan geçmekte olan kadının kayınpederi ineğin gelinini öldürdüğünü sanıp ineği tüfekle vurmuş.

Silah sesini duyan koca karısını yerde cansız yatar babasını da elinde tüfekle görünce silahını çekip babasını öldürmüş.

Kısa bir süre sonra gerçeği öğrenen genç adam bu kadar acıya dayanamayıp intihar etmiş.

Bütün bu olayları bir kenardan izleyen şeytan:

-BEN UFAK UFAK SAVUŞAYIM. BU FELAKETİ DE BANA YÜKLERLER ŞİMDİ. OYSA BEN
BUZAĞININ İPİNİ GEVŞETMEKTEN BAŞKA NE YAPTIM Kİ" demiş

Şeytanın kuyruk acısı cennetten kovulmaktı. Acizliğini tüm insanlığı kandırıp intikam alarak gösterdi.