Hayretimi artır Allah’ım…” diye dua ediyor Allah Rasûlü.
Hayret ettikçe, daha çok ‘çocuk’ olacağız.
Bebek bakışını kuşanacağız.
Yürümeyi ve konuşmayı bilmediğimiz, ama hayret etmeyi zirvesine kadar yaşadığımız çocukluğa döneceğiz.
Hayatın acemisi ama hayretin ustası olacağız.
Efendimiz’in (sav) bu duası, zihnin kanıksama tuzağından kurtulup, her an yeniden yaratılan alemi taptaze bir bakışla izleme arzusudur.
Biz büyüdükçe her şeyi "tanıdık" sanmaya başlıyoruz.
Yürümeyi ve konuşmayı bilmediğimiz o saf döneme, yani "bebek bakışına" dönmek; aslında kalbi bütün ön yargılardan, sahte bilgilerden ve "biliyorum" kibrinden arındırmaktır.
Hayatın keşmekeşinde o çocuksu hayreti koruyabilmek, belki de modern zamanın en büyük dervişliğidir.