Nâs, insanlar demektir. Medine'de inmiştir, 6 (altı) âyettir.

قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ ﴿١﴾
1.Kul eûzu bi rabbin nâs(nâsi).
De ki: “Ben insanların Rabbine sığınırım.”
مَلِكِ النَّاسِ ﴿٢﴾
2.Melikin nâs(nâsi).
İnsanların melikine (mâlikine).
إِلَهِ النَّاسِ ﴿٣﴾
3.İlâhin nâs(nâsi).
İnsanların İlâhı’na (sığınırım).
مِن شَرِّ الْوَسْوَاسِ الْخَنَّاسِ ﴿٤﴾
4.Min şerril vesvâsil hannâs(hannâsi).
Hannasın vesveselerinin şerrinden.
الَّذِي يُوَسْوِسُ فِي صُدُورِ النَّاسِ ﴿٥﴾
5.Ellezî yuvesvisu fî sudûrin nâs(nâsi).
Ki o (hannas), insanların göğüslerine vesvese verir.
مِنَ الْجِنَّةِ وَ النَّاسِ ﴿٦﴾
6.Minel cinneti ven nâs(nâsi).
İnsanlardan ve cinlerden (insanların Rabbine, Meliki’ne ve İlâhı’na sığınırım).