Plağı Kim Buldu

Basit anlamda ses, hava veya su gibi bir ortamdan gönderilen bir dizi basınç dalgasıdır. Yüksek sesle müzik çalarken bir hoparlörün önünde durmayı düşünün - vücudunuzda dolaşan ses titreşimlerinin ayak tabanlarınızdan hissedebilirsiniz. Ses dalgalarının nasıl davrandığına dair anlayışıyla Thomas Edison, 1877'de modern plak oyuncularının dedesi olan fonografı geliştirdi.

Fonograf ses kaydedebilir ve çalabilir. Alıcı, kalay folyo sarılı bir silindir ve bir iğneye bağlı diyafram adı verilen çok ince bir zardan oluşuyordu. Ses dalgaları diyaframa yönlendirildi ve titreşti. Bir el kolu, teneke folyo silindirini döndürmek için silindiri döndürürken, iğne diyaframdan gelen ses titreşimlerini kaydetmek için içine bir oluk açmıştır.

Makinenin çıkış tarafı bir iğne ve bir amplifikatör aracılığıyla sesi çaldı. İğne oluk içine yerleştirilmiş ve silindir başlangıcına ayarlanmıştır. Yükseltilmiş titreşimler kaydedilen sesleri çaldı.

Orijinal fonografta kullanılan kayıt ortamı kullanımı zordu ve kolayca kırıldı. 1887'de Amerika'da yaşayan bir Alman olan Emile Berliner, gramofon olarak bilinen düz bir plaka (silindir yerine) üzerine sert bir lastik disk çeviren elle krank makinesi geliştirdi. Edison'un fonografından farklı olarak, yalnızca kayıtları çalabiliyordu, ancak bu format kamuya duymadıkları müziğe erişim sağladı ve kayıt endüstrisinin başlangıcını tetikledi.