![]() |
Yuhanna’nın Gizli Kitabı ve Arkonların Doğası
[Foruma üye olmadığınız sürece forum içeriğindeki bağlantıları görüntüleyemezsiniz. Foruma üye olmak için TIKLAYIN!] Aralık 1945’te Mısır’da mühürlü bir küpün içinden, 1.600 yıl önce yakılmaktan kurtarılmış 13 deri kaplı papirüs çıktı. İçlerinde sistemin binlerce yıldır gizlediği tek bir tehlikeli sır yazıyordu: Kafanın içindeki ses sana ait değil. Peki o sesi oraya kim yerleştirdi? M.S. 367 yılında İskenderiye Piskoposu Athanasius, resmi çizginin dışında kalan tüm kadim metinlerin yakılması için bir ferman yayınladı. Mısır’ın Nag Hammadi çölündeki birkaç inisiye, bu metinleri yok etmek yerine ziftle mühürlenmiş bir toprak küpe koyup kayalıkların altına gömdü. Tam on altı asır boyunca karanlıkta bekleyen bu metinler gün yüzüne çıktığında, kurumsal tarihin neden bu sayfalardan ölümüne korktuğu anlaşıldı. Çünkü Gnostikler insanlığa dışarıdan gelecek bir kurtarıcı vaat etmiyordu; insanın zaten bir hapishanenin içinde doğduğunu ve gardiyanların dışarıda değil, bizzat zihnin içinde nöbet tuttuğunu anlatıyordu. Yuhanna’nın Gizli Kitabı ve Arkonların Doğası adlı papirüslerdeki kozmik mimari son derece ilginçtir. İçinde yaşadığımız bu maddi düzen, asıl kaynağın (Pleroma - Tamlık) kusursuz eseri değildir; kendisinden üstteki hakikate kör olan alt bir mimarın (Demiurgos) inşa ettiği kusurlu bir kopyadır (Kenoma - Boşluk / Taklit Evren). Bu taklit evrenin çarklarını ise Yunancada "Yönetici / Hükümdar" anlamına gelen Arkonlar çevirir. Metinlere göre Arkonların en temel laneti kısırlıktır. Yoktan var edemezler, yaratamazlar; sadece asıl olanı taklit edip çarpıtabilirler. Kendi içlerinde ilahi bir ışık kaynağı bulunmadığı için, varlıklarını sürdürebilmelerinin tek yolu insanın içinde hapsolmuş olan o yaratıcı kıvılcımdan (Pneuma) beslenmektir. Ancak burada gardiyanlar açısından ölümcül bir tehlike vardır: İnsan kendi içindeki kıvılcımın kaynağını hatırladığı saniye, gardiyanların onun üzerindeki bütün hükmü biter. Peki özünde gardiyanlarından daha üstün bir ateşi taşıyan bir varlığı, kafesin içinde nasıl tutarsın? Demir parmaklıkla tutamazsın. Ona kendisini kafesin kendisi sandırarak tutarsın. Nag Hammadi külliyatındaki en sarsıcı kavram tam olarak burada ortaya çıkar. Antimimon Pneuma, yani "Taklitçi Ruh". Metinler, Arkonların insan bilincinin üzerine yapay bir parazit katman ördüğünü ve insana Lethe (unutuş) uykusu çöktürdüğünü yazar. Taklitçi Ruh, senin ses tonunla konuşan ama sana karşı çalışan sahte egodur. Sabahtan akşama kadar zihninde dönen yetersizlik hissi, gelecek korkusu, doymak bilmeyen açgözlülük, kıskançlık, şehvet ve nedensiz öfke senin öz doğan değildir; içerideki asıl kıvılcımı boğmak ve dikkatini sürekli dış dünyaya kilitlemek için çalışan bu parazit yazılımın gürültüsüdür. Batı okültizmi ve Hermetik simya da yüzyıllar boyunca aynı gerçeği sembollerin arkasına sakladı. Okült kozmolojide bu maddi dünyanın sınır bekçisi Satürn’dür (Kronos - Zaman). Seni doğduğun saniyeden itibaren zamanla yaşlandırır, maddeyle sınırlar ve ölüm korkusuyla güder. Satürn’ün metali, madenlerin en ağırı ve ışığı en çok yutanı olan kurşundur. Orta Çağ simyacılarının engizisyon korkusuyla şifrelediği Magnum Opus (Büyük Eser) yani "kurşunu altına çevirme" sanatı hiçbir zaman laboratuvarda maden eritmekle ilgili değildi. Kurşun, Taklitçi Ruh’un ağırlığı altında ezilen uyurgezer bilinci Altın ise ateşte arınıp kendi ölümsüz merkezine uyanmış Güneş bilincini temsil ediyordu. Bu yüzden kadim okullar insanlığı ırka, dine ya da servete göre değil, bilinç yoğunluğuna göre üç katmana ayırdı: Hylik (Kurşun İnsan): Tamamen etine, karnına, dürtülerine ve sürü korkularına gömülmüş kitledir. Kafandaki yabancı sesi "ben" sanır; sistemin enerji pili olarak doğar, yaşar ve ölür. Psikhik (Araftaki İnsan): Dünyada bir şeylerin sahte olduğunu sezer ama uyanışı hala dışarıdaki otoritelerden, dogmalardan ve başkalarının çizdiği kurallardan bekler. Pnömatik (Altın İnsan): Kulaktan dolma inanca (Pistis) değil, doğrudan içsel bilişe (Gnosis) ulaşmış kişidir. Zihnindeki parazit sesi yakalamış, kurşunu kendi iç ateşinde eritip dizginleri eline almıştır. Şimdi başını kaldır ve bugün dünyayı yöneten mekanizmaya bu okült yasayla bak. Okültizmin birinci kuralı değişmez: Yaşam enerjisi, dikkatin ve duygunun aktığı yeri besler. Yaratıcı gücü olmayan Arkonik sistem; senin içsel sessizliğinden, berrak zihninden, dengenden ve üretiminden tek damla besin alamaz. Ayakta kalabilmesi için senden kesintisiz olarak düşük frekanslı reaktif duygu sağmak zorundadır. Ekranlardan 24 saat pompalanan savaş ve kriz korkusunun, bitmeyen kutuplaşmaların, kutsallaştırılan sefaletin ve kışkırtılan ilkel arzuların tek bir ezoterik amacı vardır: Seni sürekli "kurşun" ağırlığında tutmak ve kendi içine dönüp simyasal ateşi yakmanı engellemek. Zindan dışarıdaki duvarlar değildir unutuş uykusudur. Kafanın içinde korku, öfke ve eksiklik fısıldayan o sesin sana ait olmadığını fark edip sessizce onu izlemeye başladığın an Gnosis başlar. Ve gardiyanların binlerce yıldır ödünü koparan tek gerçek hala aynıdır. Uyanan tek bir zihni bile hiçbir mühür içeride tutamaz. |
| Forum saati; Türkiye'ye göre ayarlanmış olup, şu an saat: 00:11. |
Powered by vBulletin® Version 3.8.11
Copyright ©2000 - 2026, vBulletin Solutions Inc.
Navbar with Avatar by Motorradforum