Öyle günler vardır ki, güne başladığınız an itibarıyla evren adeta size karşı komplolar kurar. Ufak pürüzler çığ gibi büyür, kentin temposu nefes almayı zorlaştırır, insanları daha gergin, hayatı ise katlanılması güç bir koşturmacaya dönüşür. "One of Them Days", tam da insanı canından bezdiren bu hissi ve o sıkışmışlığı beyaz perdeye taşıyor. Müzik dünyasından tanıdığımız Lawrence Lamont, kliplerdeki o yüksek enerjili ve kıpır kıpır görsel dili, bu kez uzun metrajlı bir kurguya ustalıkla uyarlıyor.

Yapım, normal akışında ilerleyen sıradan bir günün nasıl bir anda tam bir kabusa dönüşebileceğini gözler önüne seriyor.

Ancak bunu yaparken sadece baş döndürücü bir kargaşa yaratmakla kalmıyor; karakterlerin arasındaki dayanışmayı, öfke patlamalarını ve umudun tükenmeyen kırıntılarını da ince bir işçilikle gözler önüne seriyor.

Kameranın bir an bile yerinde durmayan yapısı, modern şehir yaşamının o nefes kesen temposunu, arka plandaki gürültüyü ve stresi adeta seyircininiliklerine kadar hissettiriyor.

Özellikle genç neslin izlerken kendi hayatından çokça parça bulacağı aşikâr. Çünkü film, hepimizin payına düşen o "felaket günlerinden birini" büyük bir gerçekçilikle sinemalaştırıyor.

Lamont, karakterlerini sıradan stereotiplerden uzak, son derece samimi ve organik bir yapıda inşa ediyor; onların sıkışmışlık hissiyatını ve hayata tutunma mücadelelerini derinlemesine işliyor.

Hızlı akan, temposu hiç düşmeyen ama bir o kadar da karakter dinamiklerine yaslanan bir yapım arıyorsanız, "One of Them Days" listenizin üst sıralarında yer almayı hak ediyor.

Lamont’un rejisi, sıradan bir metropol hikâyesini alıp modern çağın karmaşık ritmini yansıtan capcanlı bir sinematik deneyime dönüştürüyor.

Yazan: Leydihan