Çin’in en sevilen iki ihraç ürünü olan Jackie Chan ve sevimli bir panda yavrusu bile, Çince çekilen "Panda Plan 2: The Magical Tribe" filmini sıkıcılıktan kurtarmaya yetmiyor. Film; çizgi film tarzı sulu sepken komedinin, kötü koreografilere sahip dövüş sahnelerinin ve birliğin, teşvikin ile eskiyen kuralları değiştirmenin önemine dair son dakikada sıkıştırılmış derslerin dengesiz bir karışımı. Küçük çocuklar için fazla şiddet içerirken, altyazı okuyabilecek kadar büyük olanların da dikkatini canlı tutması pek olası görünmüyor.

Bu yapım, Chan'in uluslararası alanda tanınan bir aksiyon yıldızı olarak kendisini canlandırdığı ve Huhu adlı panda yavrusunu kötü adamlardan kurtardığı 2024 yapımı "Panda Plan"ın devamı niteliğinde. Bu bölümde Chan ve CGI (bilgisayar üretimi) Huhu, ucuz "Avatar" tarzı boncuklar ve tüylerle kuşanmış gizli yerli bir topluluğu keşfetmek için sihirli bir portaldan geçiyorlar. Bu topluluk, antik taş levhalar üzerinde yazılı olan ve asla sorgulanmayan kurallara göre yönetim sağlayan bir Kabile Reisi (Li Ma) tarafından yönetiliyor. Bu tabletlere göre, Huhu ve Chan'in gelişleri, dik ve neredeyse dikey kayalık yamaçlarıyla imkansıza yakın bir dağ olan yakındaki Korku Zirvesi'ne (Awe Summit) tırmanmaları gerektiği anlamına geliyor. Eğer başaramazlarsa, kehanete göre bir felaket kapıya dayanacaktır.

Hızlı bir animasyon geriye dönüş sahnesinde (flashback), antik kurallardan birinin her türlü sevgi gösterisini yasakladığını ve çocukların 6 yaşından itibaren tamamen bağımsız olmalarının zorunlu olduğunu öğreniyoruz. Kabile Reisi otoriter ve duygusuzdur. Onun iki çocuğu ise annesinden onay alabilmek için ona "Anne" diye seslenmeye çalışan travmatize Tulu (Yang Yu) ile daha stoik bir yapıya sahip olan savaşçı prenses Shayi (Yinglu Wang).

Tulu, annesinin ve topluluğun saygısını kazanabilmek amacıyla keşif gezisinde Chan'in yerini alabilmek için onunla iş birliği yapan üç yaltakçı arkadaşa sahip. Chan'i öldürmesi için Shan (Shan Qiao) adında bir suikastçı tutuyor ve bu durum, Shan'in kafasına darbe aldığı istiridye kabuğu benzeri bir tuzak dahil olmak üzere türlü palyaçoluklara yol açıyor.

Sadece filmlerde görülebilecek türden bir hafıza kaybı yaşayan Shan, Chan'in hayatını kurtardığını zannederek aniden sadık bir dosta dönüşüyor. Film boyunca kafasına birkaç darbe daha alarak Chan'i öldürmesi gerektiği düşüncesiyle onun yardımcısı olmak arasında gidip geliyor.

Bir oyuncu olarak Chan'in açıkça keyif aldığı görülüyor. Ekran karşısındaki harika karizmatik varlığını koruyor ve her zamanki gibi Çince diyaloglarda İngilizceye göre çok daha rahat. Ne yazık ki diyaloglar, en azından altyazılarda sunulduğu şekliyle, hantal ve sıradan. Birçok sahne karakterlerin aşırı karikatürize yüz ifadelerine bürünmesini gerektirirken, diğer sahnelerin samimi ve içten olması bekleniyor.

Kabile Reisi ve çocukları sarılmayı ve "Seni seviyorum" demeyi öğrenmek zorundayken, bir başka karakter babası tarafından o kadar sıkı sarılarak kucaklanıyor ki omurgası çatlıyor ve ağzından kan geliyor; bu durum komik bir rahatlamadan ziyade rahatsız edici bir ton değişimi yaratıyor.

Dövüş sahneleri de zayıf bir şekilde sahnelenmiş. Chan hala çevik ve esnek, şimşek hızıyla tepkiler verebiliyor; ancak 70 yaşını aşmış durumda ve vücudundaki neredeyse tüm kemikler, birçoğu birden fazla kez olmak üzere kırıldı. Gençlik yıllarının dövüş sahnelerinde, karakterleri kadar dövüş sanatlarında ve jimnastik sıçramalarında, kaçışlarında ve teknelerinde ne denli olağanüstü yetkin olduğunu göstermek için minimum düzeyde kurgu kullanırdı. Buna karşılık burada, kafa karıştırıcı bir karmaşa içindeki çeşitli arbedeler aynı anda gerçekleşiyor. Gerçek hayattaki Chan'in "Mr. Nice Guy" veya "The Protector" filmlerindeki o çılgın akrobasileri tekrarlamasını beklemiyoruz, ancak kurgu sanki öncelikli olarak onun (veya dublörlerin) sınırlamalarını gizlemek için tasarlanmış gibi görünüyor. Chan'in eski filmlerinde dublörlük sırasındaki kazaların yer aldığı jenerik sonrası sahneler olurdu. Bu filmde ise oyuncu kadrosunun şakalaştığı sevimli jenerik sonrası sahneler var, fakat onlar bile fazlasıyla uzun sürüyor.

Çeviri: Leydihan