Eleştiri: Süper Mario Galaksi Filmi (2026) – Kaosun İçinde Kaybolan Bir Devam Filmi

İlk filmle çıtayı arşa çıkaran ekip, bu kez galaksiler arası bir karmaşanın içinde rotasını şaşırmış gibi görünüyor. The Super Mario Galaxy Movie, görsel bir şölen sunma çabasındayken ne yazık ki hikaye anlatıcılığının o samimi merkezini ıskalıyor.

Karakter Enflasyonu ve "Pazarlama" Kokan Maskotlar

Filmde ilk olarak Donald Glover’ın seslendirdiği, pembe çizmeli ve banyo oyuncağını andıran sevimli yeşil dinozor Yoshi ile tanışıyoruz. Hemen ardından sahneye, ilk filmdeki o nihilist ve komik Lumalee’nin aksine, sadece "Mama!" diye bağıran ve ticari birer maskottan öteye gidemeyen Luma ordusu çıkıyor. Bu "Luma"ların koruyucu annesi ise Peach'in kız kardeşi olarak tanıtılan Prenses Rosalina (Brie Larson). Ancak Rosalina, filmin daha başında devasa bir droid tarafından kaçırılarak olay örgüsünün dışına itiliyor.

İki Bowser, Yarım Etki

Filmin ana kötü koltuğunda bu kez bir ikili var: Bowser Jr. (Benny Safdie) ve babası Bowser (Jack Black).

Bowser Jr.: Babasının minyatür bir kopyası gibi görünen, çocuksu ama tiran ruhlu bir karakter.

Bowser: İlk filmin sonunda küçülen dev kaplumbağamız, bu filmde bir süre kahramanlarımıza eşlik ediyor. Hatta o meşhur "Peaches" benzeri bir şarkısı bile yok!

Baba-oğulun evreni yönetme planları, kağıt üzerinde ilginç dursa da ekranda ilk filmdeki o görkemli kötü adam etkisini yaratmaktan çok uzak. İki Bowser bir araya geldiğinde, maalesef tek bir Bowser’ın karizmasına bile ulaşamıyorlar.

Figüran Kalan Tesisatçılar

Peki, asıl kahramanlarımız nerede? Mario (Chris Pratt) ve Luigi (Charlie Day) filmde varlar, evet, ama kendi filmlerinde adeta birer figüran gibiler. Prenses Peach ile Mario arasındaki romantizm bile hikayeye yedirilmek yerine, bir "yapılacaklar listesi" maddesi gibi geçiştirilmiş. Film; Issa Rae'nin seslendirdiği Bal Kraliçesi ve Luis Guzmán'ın canlandırdığı Wart gibi yan karakterlerle o kadar meşgul ki, asıl kahramanlarına odaklanacak vakit bulamıyor.

Görsel Göz Boyama mı, Video Oyunu Deneyimi mi?

Yönetmenler Aaron Horvath ve Michael Jelenic, ilk filmde bir video oyununu sinemaya uyarlamanın kitabını yazmışlardı. Ancak bu devam filminde sanki yaratıcı kontrolü tamamen Nintendo’nun pazarlama departmanına bırakmışlar.

"Film, sanki tüm sahneleri Ritalin kullanması gereken hiperaktif bir çocuk tarafından kurgulanmış gibi hissettiriyor."

Sürekli bir koşuşturma, patlamalar, lavlara düşüşler ve bitmek bilmeyen savaş sahneleri... Ancak bu aksiyonun arkasında bir ruh yok. Film, seyirciyi eğlendirmekten ziyade, "Bakın bu karakteri de ekledik!" diyerek sürekli Paskalya yumurtası (Easter Egg) fırlatan bir makineye dönüşmüş.

Sonuç: Bir Galaksi Dolusu Hayal Kırıklığı

Süper Mario Bros. Filmi ve geçtiğimiz yılın sürprizi Minecraft Filmi, oyun uyarlamalarının ne kadar kaliteli olabileceğini kanıtlamıştı. Fakat Süper Mario Galaksi Filmi, bizi o eski, ruhsuz ve sadece görselliğe dayanan kaotik video oyunu filmleri dönemine geri götürüyor.

Eğer sadece ekrandaki renkli parıltıları ve tanıdık karakterleri görmek istiyorsanız eğlenebilirsiniz. Ancak ilk filmdeki o kalbi ve "Peaches" şarkısı gibi ikonik anları arıyorsanız, bu galakside aradığınızı bulamayabilirsiniz.

Yazan: Leydihan