Spoiler meselesi, sinema söyleminde kritik bir konu olmaya devam ediyor. Şu anda, bu eleştirmenin üzerinde özellikle ağır bir yük oluşturuyor. Nicholas Tomnay tarafından yazılıp yönetilen ve Nick Stahl'ın başrol oynadığı "What You Wish For" , nispeten soğuk bir filmdi ve bu, korku alanına geçen gerilim filminden aldığım keyfi önemli ölçüde artırdı (bu zaten bir spoiler mı?).

Yani, buradaki niyetim, Stahl'ın tutarlı bir şekilde mütevazı performansıyla ayakta duran filmi tavsiye etmek. Daha 40'lı yaşlarının ortasında olmasına rağmen, buradaki karakteri Ryan, belki birden fazla ahlaksız yaşam boyunca inişli çıkışlı bir yolculuk yapmış gibi görünüyor. Yüz hatları nikotin ve alkol tarafından şekillendirilmiş gibi. Kendisini ismi belirtilmeyen bir Güney veya Orta Amerika ülkesine bırakan bir uçaktan indikten sonra telefonuna bakıyor, "Tavşan" adlı bir partiden gelen bir kısa mesaja sessizce sıkıntısını ifade ediyor ve safça yağmur ormanına doğru bir yolculuk umuduyla bazı yerlilere on dolarlık bir banknot sallıyor. Ortadan kaybolmak için can atıyor. Şaşkınlığına, onu dağlara götüren bir şoför tarafından karşılanıyor. Tesadüfen, bekleniyordu. Kardeşi Jack ( Brian Groh ) muhteşem bir evde kalıyor ve Ryan'ı biraz takılmaya davet ediyor.

Ryan ve Jack her ikisi de üst düzey şeflerdir ve Jack kendine üst düzey bir özel restoran işi bulurken, Ryan kumarbazlardan kaçmaktadır; kumarbazlar daha önce bahsedilen "Tavşan" tarafından temsil edilmektedir ve sonunda Ryan'ın annesini tehdit etmeye başlarlar.

Jack şehre gitmek zorunda kalır -alışveriş gezilerini yapmak için (en azından ilk başta) belirsiz sebeplerle, bilerek hurda bir araba satın almıştır- ve Ryan, Jack'in dizüstü bilgisayarına boş boş bakar ve adamın nispeten yüklü bir banka hesabı olduğunu keşfeder.

Arkadaşına çalıştığı işi sorar ve adam yardımcı şef olarak hizmet vermeyi teklif eder. Jack bunu önemsemez ve daha sonra "dünyanın en kötü insanları" için çalıştığından şikayet eder. Bu durum Ryan'ı biraz şaşırtır. Bu kadar parayla, bu tür ortamlarda ne sorun olabilir ki?

Ryan bunu öğreniyor ve eleştirmenimiz tam da bu noktada bir ikilemle karşılaşıyor. Şimdi, eğer anlaşmayı tahmin etmeye meraklıysanız, bu kolay olabilir; geçen gün öğle yemeğinde bir arkadaşınız yaptı. Mesele şu ki, şaka yapıyordu. Bu açıklama bazılarına en azından biraz gülünç gelebilir. Filmi başarılı kılan şeylerden biri, bu gerçeği kabul ederken aynı zamanda önermeyi korkutucu derecede inandırıcı hale getirmesi. Filmin adı olan "What You Wish For" (İstediğin Şey), bilindik bir atasözünden uyarlanmış ve "Yetenekli Bay Ripley"in bir türevini ima ediyor. Ryan, Jack'in koşullarını kıskanıyor ama kökenlerinin soylu bir vakıf fonundan çok daha çetrefilli bir şeye dayandığını fark etmiyor. Bu gerçek ortaya çıktığında, Ryan'ın korkusu çaresizliğe ve daha da korkutucusu, istifaya dönüşüyor.

Stahl'ın oyunculuğu her zaman sessiz bir güce sahip olmuştur; çoğu zaman belirsiz bir tehditkâr durgunluğun altında, çalkantılı duygusal sıkıntıları aktarır. Bu, Ryan'ın yeni kimliğiyle başa çıkmaya çalışırken (çünkü Jack gerçekten de filmin yaklaşık dörtte birinde filmden ayrılır) ve son derece nazik Imogene'nin ( Tamsin Topolski ) önderliğindeki çok özel müşterilerini memnun etmeye çalışırken yaşadığı nihai güçsüzlüğe yeni bir bakış açısı kazandırır.

Yine, çok fazla ipucu vermeden, çünkü bu benim yaptığım bir seçim, filmin büyük bir kısmı Hitchcock'un "Sapık" filmindeki Norman Bates'in, bagajında cesedi bulunan Marion Crane'in arabasını Bates Motel'in arkasındaki bataklığa attığı sahneyi anımsatan bir gerilim içeriyor.

Araba bir süre yavaşça batıyor, sonra duruyor ve biz de nefes nefese kalıyoruz. Ve neden nefes nefese kaldığımızı merak ediyoruz. Aslında burada Norman'ı desteklemememiz gerekirdi ama destekliyoruz. Stahl'ın canlandırdığı Ryan için de durum aynı. Film boyunca ısrarla vurguladığı gibi, Ryan çok yetenekli bir aşçı.