Sayara, Inter Medya yapımı olarak 43. İstanbul Film Festivali’nde prömiyerini yaptı. Filmin yönetmenliğini Can Evrenol üstleniyor; Evrenol, Baskın: Karabasan (2016), Housewife (2017) ve Peri Ağzı Olmayan Kız (2019) gibi yapımlarla tanınıyor. Senaryoyu da kendisi kaleme almış, görüntü yönetmenliğini Umut Turan yaparken, sanat yönetmenliğini Hüseyin Akgül üstleniyor. Oyuncu kadrosunda Emre Kızılırmak, Duygu Kocabıyık, Furkan Rıza Demirel, Caner Atacan, Doğan Barış Yasar, Levent İnal ve Zakirjan Bazarov gibi isimler yer alıyor.
Filmin merkezinde Sayara’nın intikam hikayesi bulunuyor. Göçmen bir kadın olan Sayara, İstanbul’daki lüks bir spor salonunda çalışmaktadır. Ablası Yonca, spor salonu sahibi Barış ve arkadaşları tarafından tecavüze uğrayıp öldürülür. Barış’ın babası milletvekili olduğu için yargılama göstermelik bir şekilde geçiştirilir ve suçlular serbest bırakılır. Ancak Sayara’nın sıradışı bir geçmişi vardır: Babası Türkmenistan’ın ünlü derin devlet figürlerinden Şamil Bazarov, Sayara’yı dövüş ve savunma konusunda yetiştirmiştir. Bu nedenle Sayara kendi adaletini sağlamak için yola çıkar.
Film, Türkiye’deki kadın cinayetleri sorununa değinmeye çalışsa da bazı yönleri tartışmalı. Yonca’nın ablası Sayara’nın aksine “yollu” imajıyla sunulması, suçun kadına yüklendiği bir bakış açısı oluşturuyor. Sayara’nın intikam motivasyonu ise ablasına değil, babasına bağlı gibi gösterildiği için duygusal derinlikten yoksun kalıyor.
Dövüş sahnelerinde karakterlerin fiziksel olarak Sayara’ya karşı koyamayacağı kişilerle tek tek mücadele etmesi ise izleyiciyi ikna etmekte zorlanıyor. Ayrıca filmde devamlılık hataları ve sahne mantığı sorunları göze çarpıyor: Kan efektlerinin tutarsızlığı, karakterlerin aldığı darbelerin sonuçsuz kalması gibi detaylar, gerilimi zayıflatıyor. Oyunculuk performansları da genel olarak yetersiz kalıyor.
Sayara, I Spit on Your Grave (1978) ve Ms. 45 (1981) gibi intikam temalı klasiklerden esinlenmiş olsa da karakter derinliği ve duygusal bağ kurma açısından bu yapımların yanına yaklaşamıyor. Film, toplumsal gerçeklikten beslenmeye çalışsa da hatalı yönlendirmeleri ve görsel efektleriyle hedeflediği etkiyi tam anlamıyla yaratamıyor.
Sonuç olarak Sayara, kadın cinayetleri gibi ciddi bir temayı işleyen, ancak karakterlerin yüzeysel kalması ve mantıksal hatalar nedeniyle intikam hikayesini etkili bir şekilde aktaramayan bir yapım olarak öne çıkıyor.