https://www.forumkalbi.com/ Yaşamla ilgili size ilham verebilecek hikayeler. tr Sat, 24 Oct 2026 10:53:42 GMT vBulletin 60 https://www.forumkalbi.com/images/misc/rss.jpg https://www.forumkalbi.com/ https://www.forumkalbi.com/showthread.php?t=48215&goto=newpost Sun, 18 Oct 2026 20:15:02 GMT

Bir terzi kalfası vardı. Uzun yıllar ustasının yanında çalışmıştı. Eli yatkındı, gözü iyiydi, hızlıydı. Ama sabırsızdı.

Bir gün ustasına geldi: “Ben ayrılmak istiyorum,” dedi.

Usta başını kaldırmadan cevap verdi: “Bekle. Henüz değil.”
Dinlemedi.

Çevresi doldurdu: “Karşı köşede boş dükkân var.” “Sen ustadan iyisin.” “Geç kalırsan başkası kapar.”

Açtı dükkânı.
İlk birkaç hafta işler iyiydi.
Merak vardı, yeni dükkân heyecanı vardı.
Siftahlar yapıldı.
Sonra işler bozuldu.
Müşteri azaldıkça kalfanın dili uzadı.

Karşı dükkândaki ustayı kötülemeye başladı: “Bak bunu yamuk dikmiş.” “Ben onu bilirim, baştan savma iş yapar.” “Gözleri artık görmüyor.”

Bir gün bir müşteri durdu ve dedi ki: “Garip…

O seni hep över.
Ona gidin siftah olsun.
‘Benden iyidir, gençtir, eli hızlıdır’ der.
Sen ise hep kötülüyorsun.”

Kalfa sustu.
Aradan zaman geçti.
Bir sabah dükkâna yaşlı usta girdi.
Etrafa baktı, sessizce oturdu.

Kalfa içini döktü: “Usta, sen bana kesin bir şeyi eksik gösterdin. İşler kötü. Oysa ben daha becerikliyim, gözlerim de iyi.”

Usta gülümsedi.

Yavaşça konuştu: “Ben sana bir şeyi eksik öğretmedim.
Sen bir şeyi hiç öğrenmedin. ”Bunu hiç bir usta öğretemez çünkü aile terbiyesidir.

“Önce kendi söküklerini dikeceksin,” dedi.
“Elâlemin açıklarını yırtarak terzi de esnafta olunmaz.

Sonra kalktı, çıktı.
Kalfa dükkânda yalnız kaldı.
Masaya baktı.
İğne oradaydı.
İplik oradaydı. ]]> Yaşam Hikayeleri Penelope https://www.forumkalbi.com/showthread.php?t=48215 https://www.forumkalbi.com/showthread.php?t=47983&goto=newpost Fri, 02 Oct 2026 11:00:01 GMT Selam herkese, uzun zamandır burada takılıyorum ama ilk defa böylesine kişisel bir şey paylaşacağım. Başlığı görünce ne demek istediğimi... Selam herkese, uzun zamandır burada takılıyorum ama ilk defa böylesine kişisel bir şey paylaşacağım. Başlığı görünce ne demek istediğimi anlamışsınızdır belki. Bugün yıllardır görmediğim, hayatımdan tamamen çıkmış birini gördüm. Hani böyle unutmak için çabaladığınız, geçmişte kalmış biri... İşte o.

Şimdi önümde duruyor, aynı bakışları, aynı gülüşü. Ben ise ne diyeceğimi bilemedim, öylece baktım kaldım. İçimde ne fırtınalar koptu anlatamam. Eski günleri hatırladım, o tatlı heyecanı, ilk aşkın o saf ve deli dolu hallerini... Ama aynı zamanda da korktum. Neden korktum onu da bilmiyorum. Acaba bir umut mu doğdu içimde yoksa sadece geçmişe duyulan bir özlem mi?

Bu durumla nasıl başa çıkacağımı bilemiyorum. Sizin de böyle hayatınıza aniden giren, eski bir anı gibi sizi altüst eden birileri oldu mu? Ne yaptınız, nasıl hissettiniz? Yorumlarınız benim için çok değerli. Belki bir fikir verirsiniz, belki sadece yalnız olmadığımı hissettirirsiniz. Şimdiden teşekkürler. ]]> Yaşam Hikayeleri Umran https://www.forumkalbi.com/showthread.php?t=47983