ForumKalbi.Com - Yaşam Hikayeleri https://www.forumkalbi.com/ Yaşamla ilgili size ilham verebilecek hikayeler. tr Thu, 04 Jun 2026 00:39:48 GMT vBulletin 60 https://www.forumkalbi.com/images/misc/rss.jpg ForumKalbi.Com - Yaşam Hikayeleri https://www.forumkalbi.com/ İnsanlığın öldüğü gün! https://www.forumkalbi.com/yasam-hikayeleri/46000-insanligin-oldugu-gun.html Fri, 08 May 2026 17:45:13 GMT



Adı Yosef Hobe idi.. Musevi bir vatandaşımızdı.. İzmir Konak'ta 50 yıldır esnaftı.. Basmacı Yusuf diye tanınırdı..

Dükkanı Hisar Caminin yanındaydı: Yusuf Tuhafiye.. Sevilir, sayılır, hürmet edilirdi.. Sabah erkenden dükkanını açardı.. "Selaymün Aleyküm" diyenlere, "Aleyküm selam" derdi.. 79 yaşındaydı.. Bu ülke için 36 ay askerlik yapmıştı..

Kendisi müslüman olmamasına rağmen her cuma günü dükkanının önüne kartonlar koyardı.. Camiye sığmayan cemaat orada namaz kılsın diye.. Müslümanlar gelir, o kartonların üzerinde ibadetini yerine getirirdi..

Herkes "Allah razı olsun" derdi.. O da herkese, "Allah kabul etsin." İleri yaşına ragmen namazdan sonra kartonları tek tek toplar, bir sonraki cuma kullanılması için dükkanına geri taşırdı..

(14 Nisan 2016) vefat etti..

Yıllarını geçirdiği çevre esnafı çok üzüldü.. Ölüm haberi duyulsun, sevenleri son görevini yapsın diye Hisar Cami'den bir anons yapılmasını rica ettiler.

Minareden sadece şu metin okunacaktı.
"Çarşımızın esnaflarından Yosef Hoba vefat etmiştir. Cenazesi saat 16.00'da Altındağ Musevi mezarlığında defnedilecektir."

Hepsi bu..
Cami imamı Konak İlçe Müftülüğü'ne sordu.. Hayır dediler.. İzmir İl Müftülüğü'ne başvuruldu. Yine hayır dediler..

Son çare Diyanet İşleri Başkanlığı oldu.. Ankara'dan gelen haber de "Hayır"dı..

Yosef Hobe'nin naaşı Altındağ Musevi Mezarlığı'nda defnedilirken, sevenlerinin çoğu son görevini yerine getiremedi.. Çünkü din simsarlarına göre Yosef Hobe bir kafirdi.. Kafirin selası okunmazdı..

Aynı saatlerde İslam zirvesi İstanbul'da toplanmıştı.. Müslüman ülkelerin liderleri biraraya gelmişti.. İslamın bir hoşgörü, sevgi, saygı dini olduğu vurgulanıyordu.. Zirvenin sonunda dünyaya verilen mesaj şuydu..

"İslam ayrıştırıcı değil birleştirici bir dindir."

Affet bizi Yusuf amca..
Affet..
Ama biz affetmeyeceğiz sana bir anonsu çok görenleri.
Asla affetmeyeceğiz..
Gönüllerde yaşa..
Alıntı ]]> Yaşam Hikayeleri Penelope https://www.forumkalbi.com/yasam-hikayeleri/46000-insanligin-oldugu-gun.html Fakirlikten utanılıyor da namussuzluktan hiç utanılmıyor..! https://www.forumkalbi.com/yasam-hikayeleri/45958-fakirlikten-utaniliyor-da-namussuzluktan-hic-utanilmiyor.html Thu, 07 May 2026 12:58:24 GMT

Muhtemelen 1930-1940 lı yıllara ait bir fotoğraf.
Pantolonda kaç yama var ama gayet rahat bir şekilde stüdyoda fotoğraf çektiriyor, pantolonundaki yamalardan ve üst başının çok düzgün olmadığından hiç utanmıyor.

O zamanlar UTANMA DUYGUSU yok mu idi?

Vardı tabii ki..
Hem de bugünlerden çok daha yaygın ve muhafazakâr bir utanma duygusu vardı ve de HAYÂ denirdi o duyguya.

Lâkin bugünün utanma duygusu ile o günlerin Hayâsı değer yargıları açısından çok farklıydı.

O yıllarda Hırsızlıktan, yalan söylemiş olmaktan, rüşvet almaktan, irtikaptan, ihtilâstan Hayâ duyulurdu, ar edilirdi.

Namuslu adamın elbisesinin yamasından utanılmazdı.
Şu anda ise ahlâk değer yargıları değişti, daha da doğrusu ahlâk kavramı yok oldu gitti.

Şimdi fakirlikten utanılıyor da namussuzluktan hiç utanılmıyor..!

Alıntıdır... ]]> Yaşam Hikayeleri Penelope https://www.forumkalbi.com/yasam-hikayeleri/45958-fakirlikten-utaniliyor-da-namussuzluktan-hic-utanilmiyor.html Merhaba Türkiye https://www.forumkalbi.com/yasam-hikayeleri/45935-merhaba-turkiye.html Thu, 07 May 2026 09:54:02 GMT



Merhaba Türkiye 🇹🇷

Benim adım Freiheitsmensch ve Berlinliyim. 30’lu yaşlarımın ortasındayım.

Tamamen normal bir insanım – tıpkı Istanbul, Ankara, Izmir veya Erzincan’daki insanlar gibi.

Ailem Izmir’den geliyor. Onlar Almanya’ya misafir işçi olarak gelmiş.

Ben Almanya’daki üçüncü Türk nesliyim.

Izmir ve Istanbul çocukluğumdan beri hayalimdeki şehirler.

Son 4 yıldır bu platformdayım.
Biontech’in Corona dolandırıcılığı hakkında paylaşımlarda bulundum.

Gazze ve Ukrayna’daki yalanları ortaya çıkarmaya çalıştım.

Almanya’da birçok hesap bir süre sonra beni sattı.

Çünkü hepsi AfD ve Donald Trump’ın peşinden gidiyor.

Artık destek vermediler bana.

Trump hakkındaki gerçekleri paylaştım.

2024’te Armageddon ve 3. Dünya Savaşı için uyardım.

Almanya’da insanlar artık bu tür şeyleri anlamıyor.

Shadowban’im gün geçtikçe kötüleşti. Hesabım kısıtlandı.

Ama Türkiye’nin gücü, enerjisi ve direnci Shadowban’imi kaldırdı.
Muhtemelen çoktan bu adımı atmalı ve gerçek köklerime dönmeliydim.

Türkçeyi kusursuz şekilde konuşup yazabiliyorum.

Siyasi partilerden uzak duruyorum.
Hiçbir partiyi desteklemiyorum.

Elbette kendi değerlerim var. Ama ideolojiler, savaş ve sefalet zamanında işe yaramaz.

Almanlar şu anda tam bir narkoz halinde.

Neredeyse kurtarılamaz durumdalar.

Ama siz Türkiye’de çok şey yaşadınız.

Acıyı biliyorsunuz.
Gücünüzü takdir ediyorum.

Böylesine aşırı enflasyon ve para kaybıyla hiçbir ülke kolayca baş edemez.

Ama siz hâlâ ayaktasınız.
Türkiye’de hâlâ büyük bir enerji var.
Almanya’da bu enerji çoktan öldü.

İnsanlar zombiler gibi dolaşıyor.
ABD’nin kuklası statüsünü kabul etmişler.

AfD gibi sözde “son umut” bile Donald Trump’ın Evanjelistlerinin kuklası.

AfD, sağ popülist ve yabancı düşmanı bir İsrail partisidir.

Özet:
Almanya umutsuz bir vaka.
1945’ten beri ruhunu satmış durumda.

Arkamda bir haber ajansı yok.
Tweetlerim tamamen kendi düşünce ve araştırmalarım.

Sizlerin erişimi ve gücü sayesinde hesabım son günlerde hızla büyüdü.
Teşekkür ederim.

Son Söz:

X’teki paylaşımlarımda hep hissettim:

Bir gün Türkiye’ye dönmem gerekiyor.

Zaman yaklaşıyor.
Umarım Türkiye tarihi yeniden yazabilir.

Başarabilecek tek ülke: Göbekli Tepe’nin ülkesi.

Dünya paralize ve durgun durumda.
Tüm gözler şu anda Türkiye’de.

Umarım Türkiye tuzağa düşmez.

Eğer Türkiye de düşerse,
bu lanet gezegen benim için batabilir.

Hiçbir ülke Pentagon veya City of London ile baş edemez. ]]> Yaşam Hikayeleri Penelope https://www.forumkalbi.com/yasam-hikayeleri/45935-merhaba-turkiye.html