26 Şubat 2026, 13:56
|
#
1 |
Profil ayrıntılarını görüntüleyebilmek için kayıtlı kullanıcı olmanız ve üye hesabınızla oturum açmanız gerekmektedir. Merhaba aşkım! Merhaba aşkım!  26 Şubat 2024 yılında hayatını kaybeden Tolga Savacı, eşi Nermin Bezmen tarafından duygusal bir paylaşımla anıldı.
Bezmen, eşine hitaben yazdığı satırlarda özlemini ve hasretini dile getirerek, “Bu tarifsiz hasretle baş etmek zor” ifadelerini kullandı.
Paylaşım kısa sürede takipçilerini de duygulandırdı.
❤️
Merhaba aşkım!
İşte bir kez daha New Jersey yuvamızda karşıladın beni.
Ah birtanem, bu defa yoktun havaalanında… Nasıl gözüm aradı seni çıkışta.
Gözlerim sulandı, boğazıma bir yumru oturdu. Hay beye bakındım sağa, sola, bin kişinin içinde ışıldayan o yakışıklı yüzünü göremeyeceğimi bile bile…
Her dönüşümde orada olurdun. Aşk bakan gözlerinle, dudaklarında kocaman bir tebessüm, kollarını açarak gelirdin bana doğru. Ben, yüreğim çırpıntılı heyecanlarda, valizleri bırakıp koşardım kollarına. Sarmaş dolaş bir koca hasret yumağı olurduk.
Daha yedi ay evvel, aynı havaalanında, aynı bugünün tarihiyle, aynı saatte, Şubat’ın 24 ünde öyle kucaklaşmıştık seninle. Nasıl oldu da bu gelişim de aynı tarihe rastladı böyle? Yol boyu 24 Şubat gece yarısı evimize dönüşümüzü yaşadım tekrar tekrar, sanki sen yanımdaymışcasına. Yüreğim ağırlaştı, bıçaklar battı yine, vuran hasretinle. Sonra, işinden geç çıkacağın için evde buluşacağımızı hayal ettim, kendime iyi gelmek için. Ama heyhat! Evimiz de karanlıktı kapıyı açtığımda, buz gibiydi yalnızlıktan üşümüş… o kadar çok ihtiyacım vardı ki sana sarılmaya canım Tolgam, ışığı yakar yakmaz en yakın fotoğrafına koşup sarıldım, öptüm, öptüm, öptüm… ve ağladım…
Şimdi en son 24 Şubat gecesi sarılıp oturduğumuz kanepede sana bu mektubu yazıyorum sevgilim. O son gecemizde konuştuklarımız geçiyor aklımdan, biraz evin soğuk sessizliğini kırıyor zihnimdeki sohbet.
“Nerminim, seni hayatımda hiç kimseyi sevmediğim kadar sevdim ve seviyorum ve hep seveceğim.
Sen beni cennete çıkardın…”
Ah! birtanem benim… şimdi sen gerçek cennetinde, huzurdasın, biliyorum. Ama bu dünyanın egosu hasret var ya canım benim,
o çok canımı yakarak vuruyor beni.
Sensizlikte seninle, sana bu kadar yakınken bu kadar uzak… nasıl olur deme aşkım, oluyor işte… hem de çok bir yaman oluyor…
Senin sonsuzluğuna uzanıp çaresiz hasretimle seni o dev yüreğinden öpüyorum bir tanem.
__________________ | |
|
| |