Jean de La Fontaine, hem Batı hem de Doğu'da çok çeşitli kaynaklardan fabllar topladı ve bunları Fransız serbest nazımına uyarladı.

Bunlar, 1668'den 1694'e kadar çeşitli ciltlerde Fabllar başlığı altında yayımlandı ve Fransız edebiyatının klasikleri hâline geldi. Esprili, nüanslı ve ironik olan fabllar başlangıçta yetişkinlere yönelikken daha sonraları eğitim sistemine girmesiyle öğrencilerin eğitiminde kullanılır hâle geldi.

Fablların orijinal basımında François Chauveau tarafından çizilen bir resim

Derleme geçmişi

12 kitaba ayrılan Fabllar içerisinde 239 tane fabl yer almaktadır. Fables Choisies'in ilk koleksiyonu 31 Mart 1668'de yayımlandı ve 124 fabl iki cilt halinde altı kitaba bölündü. XIV. Louis ile Kraliçe Maria Theresa'nın altı yaşındaki oğlu "Monsenyör" Louis, le Grand Dauphin'a ithaf edildi. Bu esnada La Fontaine, 47 yaşındaydı ve okurlar tarafından nazım şeklindeki hayat dolu hikâyeler olan Contes'in yazarı olarak biliniyordu ve bu eserdeki hikâyeler döneminin ahlâki standartlarını bazen aşıyordu. Fabllar tam tersine bu ahlâki standartlara uyuyordu.

Sekiz yeni fabl, 1671'de yayımlandı ve ikinci koleksiyonun 7-9. kitaplarında yer aldı. 7 ve 8. kitaplar 1678'de; 9-11. kitaplar ise 1679'de yayımlandı. 87 fablın tümü kralın metresi Madam de Montespan'a ithaf edildi. 1682 ile 1685 yılları arasında birkaç tane fabl yayımlandı ve bunlar, antik çağdaki kişilerle ilgiliydi. Daha sonradan 12. kitap 1694'te ayrı bir cilt olarak yayımlandı ve 29 fabldan oluşan eser, kralın 12 yaşındaki torunu Louis'e ithaf edildi.

"Heykeltıraş ve Jüpiter Heykeli" fablının el yazmasının aynı basımı

İçeriği

Fablların her konusu sıklıkla çoğu yaş ve ırkın ortak özelliğini içermektedir. La Fontaine'nin fabllarını üstün yapan şey anlatımdaki tazelik, iletişimdeki ustalık, kesin ahlâkla ilgili mizâh gibi özelliklerdir. İnsan doğasının zayıf yönlerindeki keskin kavrayış, eser boyunca yer almıştır.