Vakit ikindi.
Asr vakti yani, hüzün vakti.
Gün ihtiyarladı.
Güneş solgun rengini bırakıyor güller üstüne.
Zaman ırmağı ikindinin çağlayanından dökülüyor şimdi.
Ayrılığı söylüyor hece hece.
Bak hüzün renkli bulutlar sardı göğü.
Güneşin saltanatı bitmek üzere.
Zevale doğru akıyor ışıklar.
Hatırla ki, sen de bir ömrün ikindisine yürüyorsun.
Tenin soluyor.
Gözlerinin feri çekiliyor.
Yüzünü bu dünyadan çevirmeye hazırlıyorsun.
Öbür kıyısındasın artık hayat nehrinin.
Bundan sonra vaadi yok sana zamanın.
Yokuş aşağı akıyor kalbin. Güz yaprakları gibi
Vakit ikindi.
Kalbini kanatıyor kuru gül yaprakları.
Tutunacak dal arıyor gibisin zamana karşı.
Zamanın hükmü ağırlaşıyor üzerinde.
Gün daha kısa geliyor artık.
Yemin olsun ki ikindi vaktine.
Hüsrandadır insan.
Şimdi anlıyorsun.
Çünkü, yokuş aşağı akıyorsun.
Dalından kopuyorsun.
Hoyrat bir rüzgâr artık zaman.
Geriye kalan ancak iman.
Şimdi ikindi vakti.
Secdeye koy alnını.
Eğil Zamanın Sahibinin önünde.
O’na konuş; dualarını fısılda.
Sonsuzluğa tutun hece hece.

Senai DEMİRCİ