BD+054868Ab adlı gezegen, yıldızına olan aşırı yakınlığı nedeniyle eriyor. Gezegen her yörünge turunda Everest Dağı büyüklüğünde kütle kaybederek yok oluşa ilerliyor.



Bilim insanları, şimdiye dek yalnızca dört örneği tespit edilmiş “parçalanan gezegenler” kategorisine giren çarpıcı bir gezegeni incelemeye devam ediyor. BD+054868Ab adlı bu özel gezegen, yörüngesini tamamlama sürecinde düzenli olarak devasa miktarda madde kaybediyor ve arkasında 9 milyon kilometre uzunluğunda, yani Dünya ile Ay arasındaki mesafenin 25 katı uzunluğunda bir kuyruk bırakıyor.

Gezegen, yıldızına o kadar yakın ki yörüngesindeki dönüşünü 30,5 saatte tamamlayabiliyor. Bu mesafe, Merkür ile Güneş arasındaki uzaklığın sadece %4’üne denk geliyor. Yıldızın parlaklığı daha az olmasına rağmen, gezegenin bu kadar yakın bir konumda bulunması yüzeyinin 1.600 °C sıcaklığa ulaşmasına neden oluyor. Bu sıcaklık, gezegenin yüzeyindeki kayaların buharlaşması için yeterli.

BD+054868Ab Gezegeni Birkaç Milyon Yıl İçinde Yok Olacak

Buharlaşan mineraller, yıldız rüzgarının etkisiyle hem gezegenin önüne hem de arkasına doğru yayılıyor. Gezegenin kütle kaybı, milyar yılda 10 Dünya kütlesine denk geliyor. Bu nedenle şu anki boyutunun Ay büyüklüğünde, kütlesinin ise yaklaşık olarak Merkür düzeyinde olduğu tahmin ediliyor.

Bilim insanları, The Astrophysical Journal Letters dergisinde yayımlanan araştırmada BD+054868Ab’nin sadece birkaç milyon yıl içinde tamamen yok olacağını öngörüyor.



Araştırmanın yazarı, MIT Kavli Astrofizik ve Uzay Araştırmaları Enstitüsü doktora sonrası araştırmacısı Marc Hon, durumu şu sözlerle açıkladı:

“Gezegenin kuyruğu devasa boyutta, 9 milyon kilometre uzunluğunda ve bu neredeyse yörüngesinin yarısına denk geliyor.”

Gezegenin olağanüstü durumu, NASA’nın Transiting Exoplanet Survey Satellite (TESS) gözlemleri sayesinde ortaya çıktı. Gezegen, yıldızın önünden geçerken oluşan tutulmalar, ancak buharlanarak yok olan bir dünyayla açıklanabilecek özgün bir desen sergiledi.

Kuyruk, Volatil Gazlar Değil, Mineral Buharlarından Oluşuyor

Marc Hon, transit geçiş sırasında gözlenen şeklin klasik bir kuyrukluyıldızı anımsattığını belirtti:

“Ancak bu kuyruk, tipik bir kuyrukluyıldızda beklenen buharlaşabilir gazlar ve buzlardan oluşmaz çünkü bu maddeler yıldızın bu kadar yakınında uzun süre hayatta kalamaz. Ancak gezegen yüzeyinden buharlaşan mineral tanecikleri, yeterince uzun süre varlığını sürdürebilir ve bu özgün kuyruğu oluşturabilir.”

Keşif ekibinde yer alan ve aynı zamanda TESS Bilim Ofisi’nde görev yapan Avi Shporer, bu gezegenin gözlenmesinin nadir bir şans olduğuna dikkat çekti:

“Onu tam anlamıyla yok olurken yakaladık. Bu adeta son nefesini veriyor gibi.”



Kaynak: [Foruma üye olmadığınız sürece forum içeriğindeki bağlantıları görüntüleyemezsiniz. Foruma üye olmak için TIKLAYIN!]