Gün telaşı ile sürüp giderken yaşama ait sorumluluklarımızı yerine getirmenin tadı ile yaşamak.İşte bir damla daha anlam insanın varoluşuna.
Akşam olur,günün telaşı yerini senteze bırakır.Ayaklarınız yorgundur belki ama ruhunuz dingin.

İnsan muhakemesi ile varolsun diye yaratılan, iradesi ile seçim yapan varlık.
Zaman geçip giderken çeşitli duyuşları ile kalbinizin de sınandığını farkedersiniz.
Bazenleriniz ve keşkeleriniz bir şerit gibi geçer ,an an.
Niçin ve nedenler yolculuğudur bu.
İnanmak-yanılmak,umut etmek -hüzünlenmek zincirindedir sanki anladım dediklerimiz.
Farkettiğineze de farkında olduğunuza da ya da farkedemeyip de geç kalmışlıklarımıza da yaslı bir gözle baktığımız olmuştur.Yine iyi ki dediklerimiz ile tebessüm de ederken.
Bu bir sentez anıdır.
Yaşam denilen ve içinde binlerce bilmecesi olan iklimde .
Kaç ağrı asılmışsa da kalbinize, bir o kadarını da umut eder insan yine de.


Asrevya
20 Ekim 2015

Vicdan öyle bir kelimedir ki onsuz insan insan olmaktan aciz kalır.
Hayatın gel geç avuntularına kalbin meyletmemesini sağlayan vicdandır.

*

Senai Demirci öyle bir gönül ki ruhu sözcüklerden alıp yıkayan,arındıran ve teselli sunan.
Ruhumuz kat kat inanca müptela olsun.
Hem yüreğime teselli oluyordu hem de anlıyordum.
Anlamak ki bizi ayakta tutan bir nimet.
Ama bu anlamalara akıldan ziyade inanç eşlik etmeliydi.

21 Ekim 2015
(Asrevya)

Günün ilk namelerine koştum.Gün henüz aydınlanmadı,ilk ışıklarını dağıtmak üzereyken yeryüzüne.
Türlü biçimlerde varoluşun imgelerini düşündüm.
''Aslolan neydi? '' sorusu eşliğinde.
Kalbin latif halini sezgi ancak onu sunabilen özler ile mümkündü.
Ne ilahi nakış endam ederken her an imtihan seyrinde,ne analizler ne sentezlere muktedirdi.
Kimi kavrayışın hüznünü sunsa da çoğu belli ki hayır içindi.

Bu saate bir müzik yaraşır deyip hayrı temenni ile günün kabulüne ezgileri bırakalım:


28 Ekim 2015
(Asrevya)

Her yaşananın mutlak olanda bir imtihan olduğuna inanıyorum.
Herkes hissesine düşeni alıyor.
Bazen hüzünlerin bile ilahi planda hayır için sundukları olabilir.
Niyet iyi olsun ille de.
Bir şeyin değeri yoklukta değil,daha çok varlığın çeşitliliğinde görüp görmediklerimizle sınanır.
İşte hakikatlerin ruha tecelli ettiği bir nokta da budur.
Kayıtsız mı kalmalısınız,yoksa bunun da bir anlatımı vardır deyip kavramaya mı çalışmalısınız?
Ben anlamayı seçenlerdenim.
Hepler içindeki seyirler bazen gizler aleminin fısıltılarıdır.
Öyle ki bazen öze daha çok bakış için,toparlanmamız adına.
Anladıklarına odaklanan insanoğlu bazen şaşırtsa da sizi, varlık ve yokluk ikliminin yansımaları kalpteki hisseyi unutturmamalı.


31 Ekim 2015
(Asrevya)

Suretlerin siretin önüne geçtiği şu oldukça kaotik ortamda mana iklimine hasret kalıyor insan.
Nakış nakış süzülmeli kalem oysa, lisanın rüzgarında ve içlice.
Gönüller var ki size su olup güllerce tebessüm verir gönülsüzlükler var ki ne hezimet dedirtir.
Dileğim kalemin nakışa akış kattığı mısralara koşmak; bir nefes misali, can gibi.

Rüzgar sükutsuz olur mu?
İlle içinde yoğuracakları olmalı.
Ki kelimelerin de gönül muhabbeti ile yansıyanına doyum olmuyor.
İşte o kalem erlerine selam olsun.

12 Kasım 2015
Asrevya