Selam canlarım, nasılsınız? Nasılsınız bakalım, hayatın koşturmacası içinde keyifler yerinde mi? Ben yine kendime bir kahve alıp keyif yaparken aklıma geldi, sizlerle de paylaşmak istedim. Bazen hayatta öyle şeyler oluyor ki, insan "tesadüf" deyip geçiyor ama bence arkasında daha fazlası var.
Geçen hafta sonu, bildiğiniz gibi ben de kendime biraz zaman ayırıp sakin bir yerlere takılayım dedim. Şehrin biraz dışında, eskiden beri bayıldığım o şirin kitapçı-kafe var ya, hani şu duvarları eski kitap kokusuyla dolu olan. İşte oradaydım. Elimde de yeni aldığım bir roman, tam dalmışım sayfaların arasına.
Arka fonda hafif bir caz müziği çalıyor, dışarıda da hafif bir yağmur çiseliyor. Tam böyle huzurlu bir an... Derken yan masadan bir ses geldi. Başta pek umursamadım ama ses o kadar tanıdıktı ki, başımı kaldırdım. Bir de ne göreyim! Karşımda, tam da okuduğum romanın yazarı oturuyordu. Yani, benim en sevdiğim yazarlardan biri!
Önce şok oldum tabii. Sonra biraz da utandım, acaba rahatsız mı ettim diye düşündüm. Ama adam o kadar sıcakkanlı çıktı ki, sanki senelerdir tanışıyormuşuz gibi bir muhabbet başladı. Kitaptan, edebiyattan, hayattan... O kadar keyifli bir sohbet oldu ki, saatlerin nasıl geçtiğini anlamadım bile. Hatta bir ara yanına gidip imza istedim, o da nazikçe "Zaten sohbet ediyoruz, sohbetimiz yeterli" dedi, o kadar hoşuma gitti ki bu samimiyeti.
Şimdi düşünüyorum da, o gün o kitabı almasaydım, o kafeye gitmeseydim, belki de o kadar güzel bir sohbet etme fırsatım olmayacaktı. Bazen hayat bize böyle güzel sürprizler hazırlıyor, değil mi? Sizin de böyle beklenmedik ve unutulmaz tanışma hikayeleriniz var mı? Anlatın da biz de keyiflenelim biraz!
Her birinize bol sevgiler!
Umran