Tüm Zamanların En İyi Müzikalleri

[Nemo Personne]

Müzikal Sinema, müzik, dans ve dramatik anlatının iç içe geçtiği bir film türüdür. Bu filmlerde karakterler yalnızca konuşarak değil, şarkılar ve koreografiler aracılığıyla da duygularını ifade eder. Hikâyenin önemli anlarında başlayan müzik sahneleri, karakterlerin iç dünyasını görünür hâle getirir; bazen bir aşkı, bazen bir hayal kırıklığını, bazen de toplumsal bir çatışmayı anlatır. Diyalogların bir anda şarkıya dönüşmesi, müzikal sinemanın en ayırt edici özelliğidir.

Müzikal filmlerin kökeni tiyatro sahnesine, özellikle Broadway gösterilerine dayanır. Sessiz sinema döneminde müzik salonlarda canlı orkestralarla eşlik şeklinde kullanılıyordu; ancak sesli sinemanın ortaya çıkışıyla birlikte müzikal filmler büyük bir yükseliş yaşamıştır. Bu dönüşümün en önemli örneklerinden biri The Jazz Singer olmuştur. Film, senkronize ses teknolojisini kullanarak sinemada yeni bir çağ başlatmış ve müzikal türünün önünü açmıştır.

1930’lu ve 1950’li yıllar, Hollywood müzikallerinin altın çağı olarak görülür. Bu dönemde dev dans koreografileri, görkemli dekorlar ve unutulmaz şarkılarla dolu yapımlar ortaya çıkmıştır. Özellikle Busby Berkeley’nin geometrik dans sahneleri ve büyük kalabalık koreografileri sinema tarihinde özel bir yere sahiptir. Daha sonraki yıllarda Gene Kelly ve Fred Astaire gibi isimler müzikal filmlerin simgesi hâline gelmiştir.

Müzikal filmlerde genellikle aşk, umut, hayal kurma, başarı arzusu ve kişisel dönüşüm gibi temalar işlenir. Ancak tür yalnızca neşeli hikâyelerden oluşmaz. Bazı müzikaller toplumsal meseleleri, savaşları ya da trajik ilişkileri de ele alır. Şarkılar burada sadece eğlence unsuru değil, anlatının bir parçasıdır. Bir karakterin söylediği şarkı, bazen uzun bir diyalogdan daha fazla şey anlatabilir.

Türün en önemli örnekleri arasında Singin' in the Rain, The Sound of Music, West Side Story, Cabaret ve Grease bulunur. Modern dönemde ise La La Land ve Chicago gibi yapımlar türü yeniden popüler hâle getirmiştir.

Müzikal sinema, gerçeklik ile hayal arasında kurulan parlak bir köprü gibidir. Sokakta yürüyen bir insanın aniden şarkı söylemeye başlaması gerçek hayatta tuhaf görünebilir; ama müzikal dünyasında bu, duyguların taşarak ritme dönüşmesidir. Sinema perdesi bir anda sahneye dönüşür, şehir ışıkları dekor olur ve karakterlerin kalbi orkestraya karışır.

[Nemo Personne]

The Jazz Singer (Caz Şarkıcısı) (1927)

[Only Registered Users Can See Links] ([Only Registered Users Can See Links])

Yönetmen: Alan Crosland
Senaryo: Samson Raphaelson, Alfred A. Cohn, Jack Jarmuth
Ülke: ABD
Tür: Dram, Müzik, Müzikal, Romantik
Vizyon Tarihi: 15 Mart 1930 (Türkiye)
Dil: İngilizce
Müzik: Louis Silvers
Bütçe: $422,000 / Hasılat: $3,000,000


The Jazz Singer, sinema tarihinin en önemli dönüm noktalarından biri kabul edilen yapımdır. Yönetmenliğini Alan Crosland üstlenmiş, başrolde ise dönemin ünlü sanatçılarından Al Jolson yer almıştır. Film, “ilk sesli film” olarak anılsa da teknik olarak tamamen sesli değildir; büyük bölümü hâlâ sessiz sinema geleneğiyle ilerler. Ancak içindeki senkronize konuşma ve şarkı sahneleri, sinema tarihinde dev bir kırılma yaratmıştır.

Film, geleneksel Yahudi bir aileden gelen Jakie Rabinowitz adlı genç bir adamın hikâyesini anlatır. Ailesi onun dini gelenekleri sürdürmesini ve haham olmasını isterken, Jakie sahneye ve caz müziğine yönelmek ister. Bu nedenle evinden ayrılır ve “Jack Robin” adını alarak eğlence dünyasında kariyer yapmaya çalışır. Hikâye boyunca karakter, ailesine olan bağlılığı ile bireysel hayalleri arasında sıkışır. Böylece film yalnızca müzik ve şov dünyasını değil; kimlik, gelenek, modernleşme ve kuşak çatışmasını da işler.

The Jazz Singer’ın en büyük önemi teknik devrim yaratmasından gelir. Filmde kullanılan Vitaphone sistemi sayesinde şarkılar ve bazı konuşmalar eş zamanlı olarak duyulabilmiştir. Özellikle Al Jolson’ın söylediği “You ain’t heard nothin’ yet!” sözü sinema tarihinin simge anlarından biri hâline gelmiştir. Bu sahne, sessiz sinemanın kapanan kapısının ardından duyulan ilk yüksek ses gibidir.

[Only Registered Users Can See Links] ([Only Registered Users Can See Links])

Filmin başarısından sonra Hollywood hızla sesli sinemaya yönelmiştir. Birkaç yıl içinde sessiz film dönemi büyük ölçüde sona ermiş, oyunculuk tarzlarından kamera kullanımına kadar sinemanın dili değişmiştir. Çünkü artık yalnızca görüntü değil, ses de hikâyenin merkezine yerleşmiştir. Böylece müzikal filmler yükselmiş, diyalog temelli anlatılar yaygınlaşmış ve sinema endüstrisi tamamen dönüşmüştür.

Bununla birlikte film bugün tartışmalı yönleriyle de anılır. Al Jolson’ın bazı sahnelerde kullandığı “blackface” makyajı, yani yüzünü siyaha boyayarak performans sergilemesi, günümüzde ırkçı bir temsil biçimi olarak eleştirilmektedir. Bu nedenle film hem teknik bir devrim hem de Amerikan eğlence kültürünün problemli miraslarından biri olarak değerlendirilir.

Yine de The Jazz Singer, sinema tarihindeki etkisi açısından devasa bir yapıttır. Perdedeki karakter konuşmaya başladığında yalnızca bir oyuncu değil, bütün sinema dünyası yeni bir çağa adım atmıştır.

[Nemo Personne]

Applause (Alkış) (1929)


[Only Registered Users Can See Links] ([Only Registered Users Can See Links])


Yöneten: Rouben Mamoulian
Başrollerde: Helen Morgan, Jack Cameron, Joan Peers
Sinematografi: George J. Folsey
Yayın tarihleri: 7 Ekim 1929 (New York prömiyeri) 4 Ocak 1930 (Amerika Birleşik Devletleri)
Süresi: 80 dakika
Ülke: Amerika Birleşik Devletleri
Dil: İngilizce


Applause, sinema tarihinin erken dönem sesli filmleri arasında en dikkat çekici yapımlardan biridir. Film, 1929 yılında çekilmiş ve yönetmenliğini Ermeni asıllı Amerikalı yönetmen Rouben Mamoulian üstlenmiştir. Özellikle teknik yenilikleri ve sahneleme biçimiyle, Hollywood’un sesli sinemaya geçiş dönemindeki en önemli eserlerinden biri kabul edilir.

Film, burlesk dünyasında çalışan yaşlanan bir sahne yıldızı olan Kitty Darling’in dramatik hikâyesini anlatır. Kitty, kızı April’in kendi yaşadığı yoksulluk, sömürü ve gösteri dünyasının sert koşullarından uzak büyümesini ister. Ancak yıllar sonra anne ve kızın yolları yeniden kesişir ve April, annesinin içine sıkışıp kaldığı karanlık dünyanın etkisini hissetmeye başlar. Film boyunca annelik, fedakârlık, yozlaşmış eğlence sektörü ve hayal kırıklıkları gibi temalar işlenir.

Applause, yalnızca hikâyesiyle değil, sinema diliyle de dikkat çeker. O dönemde birçok erken sesli film teknik sınırlamalar nedeniyle durağan çekilirken, Mamoulian kamerayı hareket ettirmeye devam etmiş, yaratıcı ses kullanımıyla filme canlılık kazandırmıştır. Özellikle şehir sesleri, kulis ortamları ve müziklerin iç içe geçişi dönemi için oldukça yenilikçidir. Bu yüzden film, sessiz sinemadan sesli sinemaya geçişin “paslı köprüsünde parlayan neon tabela” gibi görülür.

[Only Registered Users Can See Links] ([Only Registered Users Can See Links])

Film aynı zamanda gerçekçi atmosferiyle de öne çıkar. Sahne arkası yaşamını romantikleştirmek yerine yorgun, kirli ve kırılgan yönleriyle gösterir. Bu yönüyle sonraki backstage melodramlarına ve müzikal dramalara ilham verdiği düşünülür.

Başrolde Helen Morgan yer alır. Morgan’ın kırılgan ve duygusal performansı filmin en güçlü yanlarından biri olarak kabul edilir. Özellikle söylediği şarkılar karakterin iç dünyasını yansıtan dramatik anlara dönüşür.

Bugün Applause, erken dönem sesli sinemanın en sanatsal ve teknik açıdan cesur filmlerinden biri olarak değerlendirilir. Özellikle sinema tarihi, müzikal melodramlar ve Hollywood’un geçiş dönemiyle ilgilenenler için önemli bir yapımdır.

[Leydihan]

Güzel bir arşiv olacak. Ben de sevdiklerimi sonunda söylerim.

[Whiplash]

Hint filmleri bu konuda leveldir. :D

[Sürmenaj]

Hint filmleri bu konuda leveldir. :D

Level mi ?
izlediğim zaman saçma sapan şarkılar söyleyip dans ettiklerinde
o kısımları hızlıdan geçiyorum
bir müzisyenin hayatını izlemek keyifli ama böyle saçma sapan şarkılar çok sıkıcı,
animasyonlarda da bu var son zamanlarda hiç sevmiyorum. (:

[Nemo Personne]

The Broadway Melody (1929)

[Only Registered Users Can See Links] ([Only Registered Users Can See Links])


Yönetmen: Harry Beaumont
Yazar: Sarah Y. Mason (continuity), Norman Houston (konuşma), James Gleason (konuşma)
Hikâye (eser): Edmund Goulding
Oyuncular: Charles King, Anita Page, Bessie Love, Jed Prouty
Görüntü yönetmeni: John Arnold
Kurgu: Sam S. Zimbalist, William LeVanway
Çıkış tarih(ler)i: 1 Şubat 1929 (Los Angeles), 8 Şubat 1929 (New York), 12 Haziran 1929 (ABD)
Süre: 100 dakika
Ülke: ABD
Dil: İngilizce
Bütçe: 379.000 $
Hasılat: 4,4 milyon $




The Broadway Melody, Hollywood’un ilk büyük sesli müzikallerinden biri olarak sinema tarihinde çok önemli bir yere sahip olan 1929 yapımı filmdir. Yönetmenliğini Harry Beaumont üstlenmiştir. Film, sesli sinemanın yeni yeni yükseldiği dönemde çekilmiş ve müzikal türünün büyük patlamasını başlatan yapımlardan biri olmuştur.

Hikâye, Broadway’de başarılı olmaya çalışan iki kız kardeşin etrafında gelişir. Harriet ve Queenie Mahoney adlı kardeşler, vodvil gösterilerinden gelip New York sahnelerinde yıldız olma hayali kurarlar. Şarkı söyleyip dans ederek büyük bir yapımcıyla çalışma fırsatı yakalarlar. Ancak sahne ışıkları altında aşk, rekabet ve kıskançlık da ortaya çıkar. Özellikle Queenie’nin bir şovmenle yaşadığı ilişki, kardeşler arasındaki dengeyi bozmaya başlar. Film, gösteri dünyasının parlak yüzünün arkasındaki duygusal karmaşayı anlatır.

[Only Registered Users Can See Links] ([Only Registered Users Can See Links])

Film, teknik açıdan dönemi için devrim niteliğindeydi. Sessiz sinemadan sesli sinemaya geçiş henüz çok yeniydi ve seyirciler ilk kez şarkıların, dansların ve diyalogların aynı film içinde duyulmasına büyük ilgi gösteriyordu. Bu yüzden film bugün biraz teatral ve durağan görünse de, 1929 seyircisi için adeta sinemanın konuşmaya başlaması gibi büyüleyici bir deneyimdi. Kamera çoğu zaman sabit kalır çünkü o dönemin ses kayıt teknolojisi hareket özgürlüğünü kısıtlıyordu. Yine de film, müziği ve sahne enerjisiyle büyük etki yaratmıştır.

Başrollerde Bessie Love, Anita Page ve Charles King yer alır. Özellikle “You Were Meant for Me” şarkısı dönemin en bilinen müzikal parçalarından biri hâline gelmiştir.

Film, Akademi Ödülleri tarihinde de özel bir yere sahiptir. Academy Awards tarihinde “En İyi Film” Oscar’ını kazanan ilk sesli film olmuştur. Bu başarı, Hollywood stüdyolarına müzikallerin büyük ticari potansiyele sahip olduğunu göstermiştir. Ardından 1930’larda adeta bir müzikal seli yaşanmış, sahne gösterileri sinemanın yeni altın damarına dönüşmüştür.

Bugün The Broadway Melody, yalnızca bir eğlence filmi olarak değil, sinemanın teknoloji değişimi sırasında attığı en önemli adımlardan biri olarak görülür. Film, eski sessiz sinemanın gölgesiyle yeni sesli dünyanın neon ışıkları arasında duran tarihî bir köprü gibidir.

[Nemo Personne]

Hallelujah! (1929)

[Only Registered Users Can See Links] ([Only Registered Users Can See Links])

Orijinal Adı: Hallelujah!
Yapım Yılı: 1929
Ülke: Amerika Birleşik Devletleri
Yönetmen: King Vidor
Yapımcı: King Vidor
Senaryo: Wanda Tuchock
Müzik: Irving Berlin (ayrıca geleneksel Afro-Amerikan spiritüelleri kullanılmıştır)
Görüntü Yönetmeni: Gordon Avil
Kurgu: Hugh Wynn
Sanat Yönetmeni: Cedric Gibbons
Oyuncular:
Daniel L. Haynes (Zeke Johnson)
Nina Mae McKinney (Chick)
William Fountaine (Hot Shot)
Harry Gray (Parson Johnson)
Fanny Belle DeKnight (Mammy Johnson)
Everett McGarrity (Spunk Johnson)
Victoria Spivey (Missy Rose)
Süre: 109 dakika
Dil: İngilizce
Tür: Dram, Müzikal


Hallelujah! (1929), Amerika'nın güneyindeki pamuk tarlalarında yaşayan dindar bir Afro-Amerikalı ailenin oğlu olan Zeke Johnson'ın trajik yaşam öyküsünü anlatır. Zeke, hasat gelirini satmak üzere kasabaya gittiğinde kumarbaz Hot Shot ve baştan çıkarıcı Chick ile karşılaşır. Yaşanan olaylar sonucunda kardeşi hayatını kaybeder ve Zeke kendisini büyük bir suçluluk duygusunun içinde bulur. Bu acının ardından dünyevi yaşamı terk ederek vaiz olmaya karar verir.

Ancak yıllar sonra Chick ile yeniden karşılaşması, Zeke'nin inancı ile tutkuları arasında zorlu bir mücadeleye sürüklenmesine neden olur. Film, aşk, günah, kefaret, inanç ve insanın kendi içindeki çatışmalarını güçlü müzik sahneleri ve dönemi için yenilikçi sinema diliyle işler. King Vidor'un yönetmenliğinde çekilen Hallelujah!, tamamen Afro-Amerikalı oyunculardan oluşan kadrosuyla Hollywood tarihinde bir dönüm noktası kabul edilir ve erken dönem sesli sinemanın en önemli yapıtlarından biri olarak değerlendirilir.

[Nemo Personne]

The Hollywood Revue of 1929 (1929)

[Only Registered Users Can See Links] ([Only Registered Users Can See Links])


Orijinal Adı: The Hollywood Revue of 1929
Yönetmen: Charles Reisner
Yapım Yılı: 1929
Ülke: ABD
Tür: Müzikal, Revü
Süre: 116 dakika
Yapım Şirketi: Metro-Goldwyn-Mayer (MGM)
Başlıca Oyuncular: Conrad Nagel, Jack Benny, Joan Crawford, Buster Keaton, Laurel and Hardy, Lionel Barrymore
Müzik: MGM stüdyosunun çeşitli bestecileri ve orkestra düzenlemeleri


The Hollywood Revue of 1929, geleneksel anlamda tek bir olay örgüsüne sahip değildir. Film, Metro-Goldwyn-Mayer (MGM) stüdyosunun en ünlü oyuncularını, şarkıcılarını, dansçılarını ve komedyenlerini bir araya getiren bir eğlence gösterisi niteliğindedir. Müzikal performanslar, komedi skeçleri, dans numaraları ve sahne gösterileri art arda sunulurken izleyiciler, dönemin en büyük Hollywood yıldızlarını aynı filmde izleme fırsatı bulur. Joan Crawford'un dans gösterileri, Buster Keaton'ın mizahi performansları ve Laurel ile Hardy'nin komedi bölümleri filmin öne çıkan anları arasında yer alır.

Sesli sinemanın henüz yeni yaygınlaşmaya başladığı bir dönemde çekilen The Hollywood Revue of 1929, MGM'nin yıldız kadrosunu sergilemek amacıyla hazırlanmış görkemli bir revü olarak öne çıkar. Film, erken dönem Hollywood müzikallerinin ve stüdyo sisteminin ihtişamını yansıtan en önemli yapımlardan biri kabul edilir.

[Umran]

Vay be, ilk müzikal film denince akla gelenlerden biri buymuş demek ki. O dönemde bu kadar yıldızı bir araya toplamak büyük iş olmalı. Paylaşım için teşekkürler!

[Nemo Personne]

The Love Parade (1929)

[Only Registered Users Can See Links] ([Only Registered Users Can See Links])

Yönetmen: Ernst Lubitsch
Senaryo: Guy Bolton, Ernest Vajda
Oyuncular: Maurice Chevalier, Jeanette MacDonald, Lupino Lane
Tür: Müzikal, romantik komedi
Yapım: ABD
Süre: 107 dk.
Stüdyo: Paramount Pictures
Görüntü: Victor Milner
Müzik: Victor Schertzinger

The Love Parade (1929), Alman yönetmen Ernst Lubitsch tarafından Paramount Pictures için çekilen ve sinema tarihinin erken dönem sesli müzikallerinin en önemlilerinden biri kabul edilen romantik komedidir. Başrollerde dönemin ünlü Fransız asıllı yıldızı Maurice Chevalier ile Amerikalı şarkıcı ve oyuncu Jeanette MacDonald yer alır. Film, Lubitsch'in sessiz sinemadaki zarif mizah anlayışını sesli sinemanın yeni olanaklarıyla birleştirdiği ilk büyük başarılarından biridir.

Hikâye, çapkın ve kendine güvenli Kont Alfred Renard'ın Paris'teki skandalları nedeniyle küçük Avrupa ülkesi Sylvania'ya gönderilmesiyle başlar. Burada ülkenin hükümdarı Kraliçe Louise ile karşılaşır. İkisi arasında başlayan aşk, kısa sürede özel hayat ile siyasal iktidar arasındaki çatışmaya dönüşür. Kraliçe ülkeyi yönetirken Alfred'in ilişkideki konumu giderek tartışmalı hâle gelir. Lubitsch, bu durumu klasik romantik komedi kalıplarının içine yerleştirerek erkeklik, kadın iktidarı, evlilik ve cinsel roller üzerine oldukça modern bir oyun kurar.

Filmin en dikkat çekici özelliklerinden biri, Maurice Chevalier'nin karizması ve şarkılarıdır. Özellikle “My Love Parade” ve “Ouis, Madame” gibi müzikal bölümler, filmin anlatısının doğal parçaları hâline gelir. Jeanette MacDonald da hem oyunculuğu hem de güçlü sesiyle ona eşlik eder. Film, bugün biraz teatral görünen bazı sahnelerine rağmen, 1929 gibi sesli sinemanın henüz emekleme döneminde olduğu düşünüldüğünde son derece yenilikçidir.

The Love Parade, Lubitsch'in daha sonraki filmlerinde iyice geliştireceği o meşhur zarafet, ima, cinsel mizah ve görsel incelik anlayışının erken ve çok başarılı bir örneğidir. Film dört dalda Oscar'a aday gösterilmiş, bunların arasında En İyi Film ve En İyi Yönetmen adaylıkları da bulunmuştur. Özellikle erken dönem Hollywood müzikal komedilerinin gelişimini ve Lubitsch sinemasının oluşumunu anlamak açısından önemli bir filmdir.

[Nemo Personne]

Show Boat (1929)

[Only Registered Users Can See Links] ([Only Registered Users Can See Links])



Yıl: 1929
Yönetmen: Harry A. Pollard
Tür: Dram, Müzikal, Romantik
Yapım: Universal Pictures
Süre: 126 dk.
Başroller: Laura La Plante, Joseph Schildkraut, Emily Fitzroy, Otis Harlan
Senaryo: Edna Ferber'in romanından; Charles Kenyon ve Edward J. Montagne
Görüntü yönetmeni: Gilbert Warrenton
Dil: İngilizce
Önemli özellik: Sessiz sinemadan sesli sinemaya geçiş döneminin tipik bir “part-talkie” örneği. Film büyük ölçüde sessizdir, ancak konuşma, şarkı ve müzik bölümleri


Hikâye, Mississippi Nehri boyunca dolaşan Cotton Blossom adlı gösteri teknesinde geçer. Kaptan Andy Hawks'ın kızı Magnolia, çocukluğundan beri teknenin tiyatro dünyasının içinde büyür. Yıllar sonra gösterilerin başrolünü üstlenen Magnolia, kumarbaz Gaylord Ravenal ile tanışır ve ona âşık olur.

İkili evlenir ve Magnolia'nın babasının ölümünün ardından Chicago'ya gider. Ancak Ravenal'ın kumar tutkusu aileyi giderek ekonomik sıkıntıya sürükler. Magnolia, hem evliliğini hem de kendi hayatını ayakta tutmaya çalışırken sahneye geri döner ve zamanla başarılı bir şarkıcı olur.

Film, aşk, aile, sınıf, sahne hayatı ve kader ekseninde ilerleyen, Mississippi'nin gezici gösteri dünyasını merkeze alan bir melodramdır.

Küçük bir sinema tarihi notu: Show Boat'ın ilginç tarafı, çekimleri tamamlandıktan sonra sesli sinemanın yükselişi nedeniyle yeniden düzenlenmiş olmasıdır. Universal, Jerome Kern ve Oscar Hammerstein'ın sahne müzikalinden bazı şarkıları filme eklemiş ve ayrıca yaklaşık 18 dakikalık bir sesli prolog hazırlamıştır. Bu yüzden film, sessiz sinema ile erken dönem sesli sinema arasında gerçekten de bir geçiş nesnesi gibi duruyor.

[Umran]

Ah, Show Boat! O geçiş döneminin önemli filmlerinden biri. O zamanların teknolojisiyle bile böylesine etkileyici bir iş çıkarmaları takdire şayan gerçekten.

[Nemo Personne]

The Show of Shows (1929)

[Only Registered Users Can See Links] ([Only Registered Users Can See Links])


Orijinal adı: The Show of Shows
Yapım yılı: 1929
Ülke: ABD
Tür: Müzikal, revü
Yönetmen: John G. Adolfi
Senaryo: J. Keirn Brennan, Frank Fay
Yapımcı: Darryl F. Zanuck
Yapım şirketi: Warner Bros.
Oyuncular: Frank Fay, John Barrymore, William Courtenay, H. B. Warner
Süre: 128 dakika
Dil: İngilizce


The Show of Shows, klasik anlamda tek bir olay örgüsüne dayanan bir film değildir. Sessiz sinemadan sesli sinemaya geçişin yaşandığı dönemde, Hollywood'un yıldızlarını, Broadway sanatçılarını, dansçılarını ve müzisyenlerini bir araya getiren görkemli bir sahne gösterisidir.
Sunucu Frank Fay'in eşlik ettiği filmde müzikal performanslar, komedi skeçleri, dans gösterileri ve tiyatro uyarlamaları art arda gelir. John Barrymore gibi dönemin ünlü oyuncuları da çeşitli bölümlerde yer alır. Yapım, sesli sinemanın ve renkli görüntü teknolojisinin sunduğu yeni olanakları sergilemeyi amaçlar.

Neden önemli? 1929 yapımı film, Hollywood'un sesli sinemaya geçiş döneminin dikkat çekici müzikal revülerinden biridir. Dönemin yıldızlarını ve sahne sanatlarını bir arşiv geçidi gibi bir araya getirir. Ancak klasik bir hikâye bekleyen izleyiciler için parçalı yapısı ve uzun süresi yorucu olabilir.