Krizantem
25 Aralık 2025, 01:20
[Only Registered Users Can See Links] WV3kw&s
Şamanlığın kaynaklarına ait değişik düşünceler bulunuyor. Bu konuda anlatılan efsanelerin çoğunluğu ise Sibirya eksenlidir. Araştırmacılar önceleri bireysel Şamanlığın varlığından sözleşiyorlar. Şamanizme göre, dünyayı iyi ve kötü ruhlar yönlendirdiğine göre, kötü ruhlara karşı korunmanın yolu ruhlarla ilişki kurmaktan geçiyor. Bir kişi tek başına kötü ruhların etkisine karşı mücadelede yetersiz kalınca daha kuvvetli kişilerin yardımına başvurmak zorunda kalmıştır. İşte bu aile Şamanlığını doğurmuştur.
Ailede ise; kişiliği, yaşı, hayat tecrübesi vs. özellikleri nedeni ile aile reisi şamanlık yapmak durumu ile karşı karşıya kalmıştır.
Daha sonraları ise belirli bir eğitimden sonra bazı kişiler için şamanlık meslek haline gelmiştir: İşte bu tür esas uğraşı şamanlık olan kişiler, aile şamanlığının gelişimi sonucu oluşmuştur.
Bazı araştırmacılar ise; Şamanlığın halkın ruhunda bulunan sinirsel özelliğin yarı din seviyesine çıkarılan bir gelenek olduğunu ifade etmişlerdir. Kişinin bu özelliği sosyal felaketler vs. karşısında kendi tehlikeyi ruhlardan sorup öğrenerek gene aynı yöntemle kötülüğü engellemeye çalışmasıdır.
Şamanlığın esasını transa geçme hali (cezbe hali) oluşturmakla birlikte, her transa geçme hali de şamanlık değildir. Ohlmarks bu iki farkta şu özellikleri aramaktadır.
1) Dini açıdan: Şamanlığın esasını ruhların şaman ile olan ilişkisi oluşturuyor. Şamanizmin esasını ruhların şaman ile olan ilişkisi oluşturuyor. Şamanizmin esasını da bu inanışın dayandığı ruhlar dünyası oluşturur.
2) Etnografik açıdan: Şamanlığın yayıldığı her yerde aynı şekilde yapılan bir kısım hazırlık ve faaliyetler yeralır. Ayin yerinin düzeni, davul ve başka aletlerle yapılan müzikli ibadet. Bu şekildeki bir müzik ve hareketlerle ruhların sesini taklit etme.
3) Sosyolojik açıdan; Şamanlar, kabile reislerinin bulunmadığı toplumlarda büyük bir mevki sahibidirler. Bazı kabililerde şamanların eski kabile beyi, reisi olduğu da söylenir. Bu kültürlerde şamanlık toplumsal yaşamın canlı ve önemli bir kısmını oluşturur.
4) Ruhsal açıdan: Gerçek Şamanizmin trans (cezbe)
Şamanlığın kaynaklarına ait değişik düşünceler bulunuyor. Bu konuda anlatılan efsanelerin çoğunluğu ise Sibirya eksenlidir. Araştırmacılar önceleri bireysel Şamanlığın varlığından sözleşiyorlar. Şamanizme göre, dünyayı iyi ve kötü ruhlar yönlendirdiğine göre, kötü ruhlara karşı korunmanın yolu ruhlarla ilişki kurmaktan geçiyor. Bir kişi tek başına kötü ruhların etkisine karşı mücadelede yetersiz kalınca daha kuvvetli kişilerin yardımına başvurmak zorunda kalmıştır. İşte bu aile Şamanlığını doğurmuştur.
Ailede ise; kişiliği, yaşı, hayat tecrübesi vs. özellikleri nedeni ile aile reisi şamanlık yapmak durumu ile karşı karşıya kalmıştır.
Daha sonraları ise belirli bir eğitimden sonra bazı kişiler için şamanlık meslek haline gelmiştir: İşte bu tür esas uğraşı şamanlık olan kişiler, aile şamanlığının gelişimi sonucu oluşmuştur.
Bazı araştırmacılar ise; Şamanlığın halkın ruhunda bulunan sinirsel özelliğin yarı din seviyesine çıkarılan bir gelenek olduğunu ifade etmişlerdir. Kişinin bu özelliği sosyal felaketler vs. karşısında kendi tehlikeyi ruhlardan sorup öğrenerek gene aynı yöntemle kötülüğü engellemeye çalışmasıdır.
Şamanlığın esasını transa geçme hali (cezbe hali) oluşturmakla birlikte, her transa geçme hali de şamanlık değildir. Ohlmarks bu iki farkta şu özellikleri aramaktadır.
1) Dini açıdan: Şamanlığın esasını ruhların şaman ile olan ilişkisi oluşturuyor. Şamanizmin esasını ruhların şaman ile olan ilişkisi oluşturuyor. Şamanizmin esasını da bu inanışın dayandığı ruhlar dünyası oluşturur.
2) Etnografik açıdan: Şamanlığın yayıldığı her yerde aynı şekilde yapılan bir kısım hazırlık ve faaliyetler yeralır. Ayin yerinin düzeni, davul ve başka aletlerle yapılan müzikli ibadet. Bu şekildeki bir müzik ve hareketlerle ruhların sesini taklit etme.
3) Sosyolojik açıdan; Şamanlar, kabile reislerinin bulunmadığı toplumlarda büyük bir mevki sahibidirler. Bazı kabililerde şamanların eski kabile beyi, reisi olduğu da söylenir. Bu kültürlerde şamanlık toplumsal yaşamın canlı ve önemli bir kısmını oluşturur.
4) Ruhsal açıdan: Gerçek Şamanizmin trans (cezbe)