Arthur
15 Eylül 2025, 04:15
Araştırmaya göre, 1939’dan sonra doğan nesillerin hiçbirinin ortalama yaşam süresi 100 yıla ulaşamayacak.
[Only Registered Users Can See Links]
[Only Registered Users Can See Links] 20. yüzyılın ilk yarısında elde edilen uzun ömür kazanımları, son on yıllarda önemli ölçüde yavaşladı, yeni bir araştırmaya göre. Yayımlanan yeni bir çalışmada, yüksek gelirli ve düşük ölüm oranlarına sahip 23 ülkedeki yaşam beklentisi eğilimleri, İnsan Ölümü Veritabanı ve birkaç farklı ölüm oranı tahmin yöntemi kullanılarak incelendi. Araştırma, 1939’dan sonra doğan hiçbir neslin ortalama olarak 100 yaşına ulaşmasının muhtemel olmadığını ortaya koydu.
Çalışmanın yazarlarından Héctor Pifarré i Arolas: "20. yüzyılın ilk yarısında elde ettiğimiz benzeri görülmemiş yaşam beklentisi artışını, öngörülebilir gelecekte yeniden yakalayamayacak gibi görünüyoruz. İnsan yaşamını kayda değer şekilde uzatacak büyük bir atılım olmadığı sürece, yaşam beklentisi 20. yüzyılın başındaki hızlı artışlara ulaşamayacak. Hatta yetişkin hayatta kalma oranları tahminimizden iki kat daha hızlı iyileşse bile" açıklamasında bulundu.
1900 ile 1938 arasında, her yeni nesilde yaşam beklentisi neredeyse beş buçuk ay artmıştı.
1900’de yüksek gelirli bir ülkede doğan bir kişinin ortalama yaşam süresi 62 yıl iken, yalnızca 38 yıl sonra doğan biri için bu süre 80 yıla yükselmişti.
Ancak 1939 ile 2000 yılları arasında doğan nesillerde bu artış, nesil başına yaklaşık üç aya kadar yavaşladı.
Çalışmanın diğer yazarı José Andrade: "1980’de doğanların ortalama olarak 100 yaşına ulaşamayacağını ve çalışmamızdaki hiçbir kuşağın bu eşiğe varamayacağını öngörüyoruz. Bu düşüşün temel nedeni, geçmişteki uzun ömür artışlarının çok genç yaşlarda sağkalımda yaşanan olağanüstü iyileşmelerden kaynaklanmasıdır” ifdelerini kullandı.
20. yüzyılın başında tıbbi ilerlemeler ve yüksek gelirli ülkelerde yaşam kalitesindeki artış, bebek ölümlerinin düşmesine yol açarak yaşam beklentisinin hızla artmasını sağlamıştı. Bugün ise bebek ve çocuk ölümleri öylesine düşük ki, ileri yaş gruplarındaki iyileşmeler, geçmişteki yaşam süresi artışlarını sürdürmeye yetmeyecek. Araştırmacılar, "Öngörülerimiz fazlasıyla karamsar olsa bile, bu trendin tersine dönmesi olası görünmüyor” dedi.
Bilim insanları, bu bulguların hükümetlere sağlık sistemleri, emeklilik planlaması ve sosyal politikalar için kritik öngörüler sağlayabileceğini umuyor.
[Only Registered Users Can See Links]
[Only Registered Users Can See Links] 20. yüzyılın ilk yarısında elde edilen uzun ömür kazanımları, son on yıllarda önemli ölçüde yavaşladı, yeni bir araştırmaya göre. Yayımlanan yeni bir çalışmada, yüksek gelirli ve düşük ölüm oranlarına sahip 23 ülkedeki yaşam beklentisi eğilimleri, İnsan Ölümü Veritabanı ve birkaç farklı ölüm oranı tahmin yöntemi kullanılarak incelendi. Araştırma, 1939’dan sonra doğan hiçbir neslin ortalama olarak 100 yaşına ulaşmasının muhtemel olmadığını ortaya koydu.
Çalışmanın yazarlarından Héctor Pifarré i Arolas: "20. yüzyılın ilk yarısında elde ettiğimiz benzeri görülmemiş yaşam beklentisi artışını, öngörülebilir gelecekte yeniden yakalayamayacak gibi görünüyoruz. İnsan yaşamını kayda değer şekilde uzatacak büyük bir atılım olmadığı sürece, yaşam beklentisi 20. yüzyılın başındaki hızlı artışlara ulaşamayacak. Hatta yetişkin hayatta kalma oranları tahminimizden iki kat daha hızlı iyileşse bile" açıklamasında bulundu.
1900 ile 1938 arasında, her yeni nesilde yaşam beklentisi neredeyse beş buçuk ay artmıştı.
1900’de yüksek gelirli bir ülkede doğan bir kişinin ortalama yaşam süresi 62 yıl iken, yalnızca 38 yıl sonra doğan biri için bu süre 80 yıla yükselmişti.
Ancak 1939 ile 2000 yılları arasında doğan nesillerde bu artış, nesil başına yaklaşık üç aya kadar yavaşladı.
Çalışmanın diğer yazarı José Andrade: "1980’de doğanların ortalama olarak 100 yaşına ulaşamayacağını ve çalışmamızdaki hiçbir kuşağın bu eşiğe varamayacağını öngörüyoruz. Bu düşüşün temel nedeni, geçmişteki uzun ömür artışlarının çok genç yaşlarda sağkalımda yaşanan olağanüstü iyileşmelerden kaynaklanmasıdır” ifdelerini kullandı.
20. yüzyılın başında tıbbi ilerlemeler ve yüksek gelirli ülkelerde yaşam kalitesindeki artış, bebek ölümlerinin düşmesine yol açarak yaşam beklentisinin hızla artmasını sağlamıştı. Bugün ise bebek ve çocuk ölümleri öylesine düşük ki, ileri yaş gruplarındaki iyileşmeler, geçmişteki yaşam süresi artışlarını sürdürmeye yetmeyecek. Araştırmacılar, "Öngörülerimiz fazlasıyla karamsar olsa bile, bu trendin tersine dönmesi olası görünmüyor” dedi.
Bilim insanları, bu bulguların hükümetlere sağlık sistemleri, emeklilik planlaması ve sosyal politikalar için kritik öngörüler sağlayabileceğini umuyor.