Attila İlhan Sözleri

[Leydihan]

Ölümünün 18. yılında Attila İlhan'ı en sevilen dizeleri ile anıyoruz..

Çünkü ayrılık da sevdaya dahil.

Çünkü ayrılanlar hala sevgili...
Atilla İlhan


[Only Registered Users Can See Links] pg

Kimi sevsem, sensin.
Atilla İlhan

[Only Registered Users Can See Links] pg

Ben birinin hiçbir şeyiyim.
En çok da bu koyuyor.
Ortak tek bir fotoğrafımız yok.
Bugünlerde ben adsız bir özlemim.
Yağmur yemiş bir deniz gibiyim.
Atilla İlhan

[Only Registered Users Can See Links] pg

İnsan sevdiğini bırakmaz.
Sevmek bırakır insanı.

[Only Registered Users Can See Links] pg

İnsan annesi ölünce anlar
içindeki çocuğun hiç ölmeyeceğini
aklına gelince kahrolur
bunu anlamakta neden bu kadar geciktiğini


[Only Registered Users Can See Links] pg

Ben sana mecburum
sen yoksun


[Only Registered Users Can See Links] pg

Kirpi gibisin çocuk
her tarafın diken
kim elini uzatsa delik deşik

üstelik
sen de kan içindesin


[Only Registered Users Can See Links] pg

[Only Registered Users Can See Links] pg

[Only Registered Users Can See Links] pg

[Only Registered Users Can See Links] pg

[Only Registered Users Can See Links] pg


[Only Registered Users Can See Links] pg


[Only Registered Users Can See Links] ([Only Registered Users Can See Links])

[SOLİDWORKS]

İzmir / Menemen'de doğdu. Babası Muharrem Bedrettin Bey, Gürünlü bir ailenin çocuğudur. İstanbul'da Mekteb-i Hukuk'u bitirdikten sonra savcı olarak Menemen'e gelmiştir. Annesi Perihan Memnune Hanım ise Menemenli Gemicigil ailesindendir. Benim de hemşerimdir...

ÜÇÜNCÜ ŞAHSIN ŞİİRİ

Gözlerin gözlerime değince
Felâketim olurdu ağlardım
Beni sevmiyordun bilirdim
Bir sevdiğin vardı duyardım
Çöp gibi bir oğlan ipince
Hayırsızın biriydi fikrimce
Ne vakit karşımda görsem
Öldüreceğimden korkardım
Felâketim olurdu ağlardım


Ne vakit maçka'dan geçsem
Limanda hep gemiler olurdu
Ağaçlar kuş gibi gülerdi
Bir rüzgâr aklımı alırdı
Sessizce bir cıgara yakardın
Parmaklarımın ucunu yakardın
Kirpiklerini eğerdin bakardın
Üşürdüm içim ürperirdi
Felâketim olurdu ağlardım


Akşamlar bir roman gibi biterdi
Jezabel kan içinde yatardı
Limandan bir gemi giderdi
Sen kalkıp ona giderdin
Benzin mum gibi giderdin
Sabaha kadar kalırdın
Hayırsızın biriydi fikrimce
Güldü mü cenazeye benzerdi
Hele seni kollarına aldı mı
Felâketim olurdu ağlardım

ATİLLA İLHAN