Krizantem
19 Şubat 2025, 03:27
Hükümdarın biri, Âlimlerin meclisinde bulunduğu bir şurada çok çok susar. İçmek için su getirilmesini emreden hükümdâr, suyun geldiği bir sırada meclise bir suâl sorar:
- “ Değerli bir söz söyleyen de ibret dersi alalım.” Orada bulunan âlimlerden biri: “Şu gelen bir bardak suyu içemesen ne yaparsın? diye sorar.
Hükümdar:
“Servetimi harcarım” der. Alim:
“İçtin, çıkaramadın ne yaparsın? der. Hükümdâr:
“Yine servetimi harcarım” der.
Âlim:
“Bir bardak su kadar değeri olmayan saltanatı saltanatım var deyip ne yaparsın?
diyerek gerekli dersi verir.
İlâhi Rahmet olmasa, kullar, düz yolda dahi yürüyüp kendisini koruyamazlar. Herşey İlâhi Rahmetin eseri ve neticesidir.
Hz. Peygamber (sallallâhü Aleyhi ve sellem)’in bu âleme teşrifi dahi ilâhi Rahmetin neticesidir.
Öyle buyurmuyor mu Cenâb-ı Hak?
[Only Registered Users Can See Links]
“Ey Resûlüm, Yâ Muhammed! Biz Azimüşşan, seni ancak ve ancak âlemlere rahmet olarak gönderdik. “ süre-i enbiya
Ey Kardeş! Bir kulun tevbesi, tevbe etmesi de ilâhi rahmetin eseridir.
Cenâb-ı Hak, ancak sevdiği kullarına tevbeyi (tevbe etmeyi) nasib eder. Çünkü, tevbe Cenâb-ı Hak, tarafından kuluna ilham lutûf ve ihsandır. Yoksa tevbe kendiliğinden kulun kalbinden doğmaz.
—-
- “ Değerli bir söz söyleyen de ibret dersi alalım.” Orada bulunan âlimlerden biri: “Şu gelen bir bardak suyu içemesen ne yaparsın? diye sorar.
Hükümdar:
“Servetimi harcarım” der. Alim:
“İçtin, çıkaramadın ne yaparsın? der. Hükümdâr:
“Yine servetimi harcarım” der.
Âlim:
“Bir bardak su kadar değeri olmayan saltanatı saltanatım var deyip ne yaparsın?
diyerek gerekli dersi verir.
İlâhi Rahmet olmasa, kullar, düz yolda dahi yürüyüp kendisini koruyamazlar. Herşey İlâhi Rahmetin eseri ve neticesidir.
Hz. Peygamber (sallallâhü Aleyhi ve sellem)’in bu âleme teşrifi dahi ilâhi Rahmetin neticesidir.
Öyle buyurmuyor mu Cenâb-ı Hak?
[Only Registered Users Can See Links]
“Ey Resûlüm, Yâ Muhammed! Biz Azimüşşan, seni ancak ve ancak âlemlere rahmet olarak gönderdik. “ süre-i enbiya
Ey Kardeş! Bir kulun tevbesi, tevbe etmesi de ilâhi rahmetin eseridir.
Cenâb-ı Hak, ancak sevdiği kullarına tevbeyi (tevbe etmeyi) nasib eder. Çünkü, tevbe Cenâb-ı Hak, tarafından kuluna ilham lutûf ve ihsandır. Yoksa tevbe kendiliğinden kulun kalbinden doğmaz.
—-