Galiba Ölüyorum - Atilla İlhan

[Krizantem]

Bir namlu kımıldadı kurşun su gibi aktı
Trafik lambaları yeşilden sarıya geçtiler
Birden nasıl düştüm farkına varamadım
Ayaklarımdan tutup sanki yere çektiler
Meğerse vurulmuşum seni görünce anladım
Yüzün çam yeşili gözlerin bütün ıslaktı

Sevim senden başka bir kızla çıkmadım
Işıklar nereye saklandılar bilemiyorum
Dudakların gölgeli gittikçe gölgeli
Gittikçe yalnızım galiba ölüyorum
Kurşunun fena bir yerime değdiği belli
Ağzım kurumuş kan içinde bıyıklarım
Uzandığım kaldırım gündüzden sımsıcaktı
Sağa sola savrulmuş ders kitapların
Bunlar benim miydi bunlar benim miydi
Ölümün yaklaşması hayatı değiştiriyor
Tuhaf şey dünyaya nasıl yabancılaştım
Oysa sevişmek güzel çalışabilmek iyi
Fakültede boykot yarın sona eriyor
Sınavlar belki de öbürsün başlayacaktı

Sevim senden başka bir kızla çıkmadım
Sevim seni sevdim yeri geldi söylüyorum
Şöyle bir dokunman insanı dinlendiriyor
Kimde var bu soyulmuş muz güzelliği
Bu gece derini gözler içinden çıkamadığım
Belleğim işlenmiş bu başak inceliği
Biraz daha sokulsana galiba ölüyorum
İçimde ağır ağır bir çınar devriliyor
Yoksulum mutluluğum seninle yaşamaktı

Karanlık bir tren sonra ansızın kalktı


—

[Sürmenaj]

Biraz daha sokulsana galiba ölüyorum
İçimde ağır ağır bir çınar devriliyor
Yoksulum mutluluğum seninle yaşamaktı

Karanlık bir tren sonra ansızın kalktı


Atilla İlhan'ın şiirlerinde sonu anlamlı oluyo