PDA

Orijinalini görmek için tıklayınız : Siz Daha Önce Nasıl Yaşadınız?


Asrevya
04 Aralık 2024, 19:55
[Only Registered Users Can See Links]ğlum bana sordu:
"Baba siz daha önce nasıl yaşadınız"?
"Nasıl yani" dedim

Teknolojiye erişim yok,
Uçak yok,
İnternet yok,
Bilgisayar yok,
Gösteri yok,
TV yok,
Klima yok,
Araba yok,
Cep telefonu yok”...

Bak oğlum

"Biz, 1960-1980 arasında doğan insanlar Allah'ın sevgili kullarıyız...

Hayatımız gerçek bir kanıttır;
Oynarken ve bisiklete binerken, kask takmadık.
Okuldan sonra akşama kadar sokakta oynardık. Hiç televizyon izlemezdik.
Hafta sonu kurs tu bilmem neydi yoktu. Hafta sonumuzu doku dolu yaşadık çocukça.
Biz kursa falan gitmedik ama yine de doktor olduk mühendis olduk polis olduk kısacası hepimiz birer meslek sahibi olduk.

İnternet arkadaşlarıyla değil gerçek arkadaşlarla oynardık.
Susadığımız zaman, şişelenmiş su değil, musluk suyu içerdik.
Aynı bardağı dört arkadaşla paylaştığımız halde hastalanmazdık.
Anne babamız bizi sağlıklı tutmak için hiçbir zaman ek gıda takviyeleri, vitaminler vermezlerdi.
Çünkü biz sizin gibi mısır gevreğiyle hamburgerle değil tarhana çorbasıyla ev yapımı erişte ile büyüdük.
Bizim zamanımızda meyve suyu yoktu, annemizin yaptığı erik marmeladına su katar doğal meyve suyu yapardık.
Kendi oyuncaklarımızı kendimiz İcat eder ve onlarla oynardık.
Ailemiz zengin değildi. Bize mal mülk değil, sevgi verdiler. Bir zeytini iki lokmada yerdik tad alırdık siz 10 çeşit peynirin hiçbirisini beğenmezsiniz.

Cep telefonlarımız, DVD'lerimiz, oyun istasyonumuz, XBox'ımız, video oyunlarımız, kişisel bilgisayarlarımız, internet sohbetimiz olmadı - ama bizim gazoz kapağıyla oynadığımız dikmemiz vardı. 5 te devre 10 da biten 3 kornerin bir penaltı olduğu mahalle maçlarımız vardı.

Arkadaşımızın evini davet olmadan istediğimizde ziyaret eder ve onlarla birlikte eğlenerek yemek yerdik.
Senin dünyandan çok farklı olarak bütün akrabalarla iç içe yaşar, aramızda sıkı bağlar olurdu.
Çektiğimiz fotoğraflar siyah beyazdı ama renkli anılarla dolu idi.

Biz kendine has, anlayışlı bir nesiliz, çünkü biz ebeveynlerinin söylediğini dinleyen son nesiliz.
Ayrıca, çocuklarını dinleyen ve dikkate alan ilk nesiliz.
Ve sizler yaşındayken asla var olmayan bir teknolojiyi nasıl kullanacağınız konusunda size yardımcı olabilecek kadar zeki olan da biziz !!!

SINIRLI sayıda üretildik...
Bu yüzden;
Bizden keyif alın,
Bizden öğrenin.
(Alıntı)

Sürmenaj
04 Aralık 2024, 21:40
Çok anlamlı bir yazı,

paylaşım için teşekkürler..

Asrevya
04 Aralık 2024, 21:57
Çok anlamlı bir yazı,

paylaşım için teşekkürler..

Rica ederim, keyifle.[Only Registered Users Can See Links]

LoNeLy
04 Aralık 2024, 22:18
Bugun bir arkadasimla benzer bir konuyu munazara ettik.


Ismet ozel bir ropartajinda "cagin gereksinimleri,getirdikleri felaketten baska bir sey degildir" demis.Insan ozunden ne kadar uzaklasiyor ve modern cagda yikimin adi olan teknoloji kisvesine buruyorsa,zalimligide o derece artiyor zannimca.

Sinirli bir hayat.Ilk bildigin sey belkide tek bilmen gerekendi.Mutlu olmayi unutuyoruz gibi.Kirpiklerimizden murai bakislar akiyor.

Asrevya
04 Aralık 2024, 22:38
Bugun bir arkadasimla benzer bir konuyu munazara ettik.


Ismet ozel bir ropartajinda "cagin gereksinimleri,getirdikleri felaketten baska bir sey degildir" demis.Insan ozunden ne kadar uzaklasiyor ve modern cagda yikimin adi olan teknoloji kisvesine buruyorsa,zalimligide o derece artiyor zannimca.

Sinirli bir hayat.Ilk bildigin sey belkide tek bilmen gerekendi.Mutlu olmayi unutuyoruz gibi.Kirpiklerimizden murai bakislar akiyor.

Insan ozunden ne kadar uzaklasiyor ve modern cagda yikimin adi olan teknoloji kisvesine buruyorsa,zalimligide o derece artiyor zannimca.

Çok mainidar bir yorum. Buna değer duygusunun yoksulluğu adını veriyorum.

Elif
08 Aralık 2024, 00:13
Ne kadar muazzam bir konu olmuş. Eskide kalıp o dönemi doya, doya yaşamak isterdim internet, teknoloji geliştikçe insanlık "İnsanlığını" kaybetti.

Leydihan
08 Aralık 2024, 11:32
Güzel bir yazı. Biz gene de biraz olsun şanslı nesiliz. Sokaklarda bu denli tehlike olmadığı için çocukluğumuzu oyun oynayarak, yaramazlık yaparak geçirdik. Teknolojiyle biraz geç tanıştık ama sosyal eşitsizliklerden istediklerimize daha fazla çalışarak sahip olabiliyorduk. Zorluğu da gördük, zorlukları aşacak azme de sahiptik. Ama yeni nesil için üzülüyorum. Bizim yaşadığımız zorlukları göremeden büyüyorlar, çocukluklarını yaşayamadıkları için de depresyona girip intihara meyilli oluyorlar.