PDA

Orijinalini görmek için tıklayınız : Soyunun Son Türü (Çehov) | Öyküler


Asrevya
23 Kasım 2024, 18:41
Güzel bir bahar sabahı, evinde konuk olduğum toprak ağası Dokukin ile oturmuş konuşuyoruz. Dokukin, can sıkıntısından şikayetçiydi. Biraz sonra, Dokukin’in hiç karşılaşmak istemediği kız kardeşi büyük bîr azametle içeri girdi. Arkasında da, kocası mı kölesi mi belli olmayan, bir erkek vardı. Zaten, kocasını soyluluğa yakışır davranmadığı için, ‘Soylular Derneği Başkanına şikâyete gidiyormuş, geçerken uğramış.

Sonra da bana dönüp, “Soylu bir kişinin, ne idüğü belirsiz kişi*lerle oturup kalkmasının” doğru olup, olmadığını sordu. Daha ben konuşmadan, adam:

“Ne yapayım, karakterim zayıf,” diyerek kendini savundu.

Hanımı hemen, “Karakteri zayıfmış…Soy adımızı küçük düşür*meye ne hakkın var? …Seni adam kılığına sokan benim…Adam olman için, etek dolusu para harcadım. Soyadımızın yüceliğini düşünmesem, şimdi çoktan mutfak köşesinde çürümüştün…”


Adamcağız, korkusundan büzüşmüştü. Kadın kalktı, söylene söylene yatak odasına gitti. Dokukin, adama “sana çok yazık olmuş” dedi. “Ben iki saat dayanamıyorum, sen bir ömür nasıl dayanıyorsun?” diyordu ki, kadın, odadan kocasına seslendi:

“Çabuk gel, şu sinekleri kov!”
A.ÇEHOV