Anneler Gününün İlk Başlama Hikayesi

Anneler gününün nereden geldiğini anlatanlar, farklı kaynaklarda hep annesini kaybetmiş olan küçük bir kız çocuğundan bahsederler. Gerçek bu ise Anneler Günü fikrini hayata geçiren, Anna Jarvis annesini 1905'de kaybettiğinde tam 41 yaşındaydı.

Anneler günü ve hikayesi:

Asıl mesleği öğretmenlik olan 1864 doğumlu Anna Jarvis, 1902 yılında babası ölünce, annesi ile beraber Amerika'da Philadelphia'da yaşayıp çalışmaya başladı. 3 yıl sonra 9 Mayıs 1905 yılında annesini kaybetti. Sürekli annesi ile beraber yaşamasına rağmen, öldükten sonra Ona hayattayken, gerekli ilgiyi gösteremediğine inanıyor ve bunun ezikliğini duyuyordu.

İki yıl sonra Mayıs'ın ikinci pazarında annesinin ölüm yıldönümünde arkadaşlarını evine çağırdı ve bu günün anneler günü olarak ülke çapında kutlanması fikrini ilk onlara açtı. Fikir kabul gördü, anneler memnun kaldı, babalar itiraz etmedi. Amerika'nın önde gelen bir giysi tüccarı da finansal desteği sağladı.

İlk anneler günü, Jarvis'in annesinin 20 yıl süresince haftalık dini dersler verdiği, Grafton'daki bir kilisede 10 Mayıs 1908'de 407 çocuk ve annesinin katılımı ile kutlandı.

Jarvin, her bir anneye ve çocuğa, kendi annesinin en çok sevdiği çiçek olan karanfillerden birer tane verdi. O günden sonra temizliği asaleti şefkati ve sabrı ifade eden beyaz karanfil Amerika'da anneler gününün sembolü olarak kabul edildi.

Sıra anneler gününü "milli bir gün" olarak kabul ettirmeye gelmişti. Jarvis tarihte tek bir kişi tarafından gerçekleştirilen, en başarılı mektup yazma kampanyası ile gazete patronlarından, işadamlarına, devlet adamlarından, din adamlarına kadar ulaşabildiği herkese bu fikrini iletti.

Fikir o kadar çok ve çabuk kabul gördü ki Senato onaylamadan çok önce bir çok eyalet ve şehirde anneler günü kutlamaları gayrı resmi olarak başlatılmıştı bile.

Sonunda 8 Mayıs 1914'de Senato'nun onayı Başkan Wilson'ın da imzası ile Mayıs'ın ikinci pazarı 'Anneler Günü' olarak resmen ilan edildi. Çok kısa sürede diğer ülkelere de yayılan bu gün çiçek ve tebrik kartı satışlarının tavana vurduğu bir gün oldu.

Anna Jarvis sonunda muradına ermiş, kampanyasını başarı ile sonuçlandırmıştı ama kendi hayatı pek mutlu sonla bitmedi. Yoğun çalışmadan, evlenmeye ve çocuk sahibi olmaya fırsat bulamadı. Her anneler günü onun için bu yönden acı oldu.

Daha ziyade dini ağırlıklı bir kutlama olarak düşündüğü bu günden ticari çıkar sağlamaya çalışanlara karşı hukuki savaş açtı. Davaların hepsini kaybetti. Dünyadan elini eteğini çekti.

Bütün gelirlerini hatta ailesinden kalan evini bile kaybetti.

Kalan hayatını adadığı, gözleri görmeyen kız kardeşi Elsinore'da 1944'de ölünce sağlığı da tehlikeye girdi. Dostları ona destek vererek, son yılını sanatoryumda geçirmesini sağladılar. Bütün dünya annelerinin en azından senede bir gün mutlu olmalarını sağlayan Anna Jarvin mutsuz, yarı görmez ve yalnız bir şekilde 1948'de 84 yaşında öldü.

Türkiye'de de Türk Kadınlar Birliği'nin girişimi ve önerisi üzerine 1955 yılından bu yana Mayıs ayının ikinci Pazar günü 'Anneler Günü' olarak kutlanmaktadır.

Hayatlarını bizlere adayan bizler için herşeyi yapabilen değerli Annelerimizin günü kutlu olsun.