Türk sözcüğünün Köktürkçedeki söylenişi "Türük" biçimindedir. İki hecelidir. Bu Türk sözcüğünün kökünü bize sezdirir. Şöyle ki, "yanmak"tan nasıl "yanık", "sönmek"ten nasıl "sönük" türetildiyse "türemek"ten de "Türük" türetilmiştir. Sözcüğümüzün birincil anlamı "türemiş" olmalıdır.

Düz mantıkla Türk sözcüğünün aktarma yoluyla kazandığı anlam "insan"dır. Nasıl ki, bir ağacın tohumundan yine ağaç, bir atın soyundan yine at türüyorsa, insandan türeyen de yine insan olacaktır. Türkler “Siz kimsiniz?" diye sorduğunda kendi dillerinde "Biz insanız" diyorlardı.

Türk Destan ve motiflerinde buna birçok vurgu yapılır. Bakınız: Türeyiş Destanı