Çevrimdışı

İşyerinde patronu adama bağırdı. Adam patronuna bir şey diyemedi. Eve geldi. Bu sinirini karısından çıkardı. Karısına durduk yerde bağırdı.
Karısı afalladı.Çok sinirlendi. Ama kocasına gerektiği kadar tepki gösteremeyip, istediği oyuncak için ağlayan çocuğunu azarladı.Ve sonra çocuk, farkında olmadan öğrendiğini uyguladı. Ayıcığına bağırdı. Hatta dövdü.
Sonra büyüdü. Kendi de çocuklarına şiddet uyguladı.
Haklı gerekçesi de vardı. O da bunları yaşamıştı sonuçta.

Öfke ve şiddet bir zincirin halkaları gibiydi. Her bağırışta, her tokatta çığ gibi büyüdü. Kalp kırdı, can aldı. Ama kazanan kimse olmadı. Kaybeden ise hep insanlıktı.