Altın kelepçe

Bugün bir abiyle tanıştım. Kendisi 2 üniversite bitirmiş. Ancak çalıştığı yer hiç hak ettiği yer değildi. Asla hiçbir işi küçümsemem ama herkes hak ettiği yere layıktır.

Her neyse, bana dedi ki kardeşim can güvenliğimiz yok. Saygı duyulmuyor hem bize. Bir gün evime, çocuklarıma dönememekten korkuyorum. Mutsuzum. Ama yaşıyorum. Akşam evde çocukların sorularına cevap verecek tahammülüm kalmıyor. Aslında benim bu ülkeye tahammülüm kalmamış. Hiç umudum da yok hem dedi.


O kadar akıcı konuşuyordu ki. Onunla sohbet etmek aklıma şunu getirdi.
Hani eskiden bir üniversite okumak için denirdi ki; " Oku oku. Altın bilezik olsun tak koluna."

Lakin şimdi o altın kelepçe. Altın bile olsa özgürlüğü kısıtladığını unutmayalım. Kimininki altın pranga hatta.

Mesela benim öyle. Her adım atmaya çalıştıkça ağırlığıyla beni tökezleten altın pranga..


Yine de umudum var belki bir gün çıkarız düze. Ama 90 nesli görür mü bilmem...

__________________

-Her şeyi düzeltmeye kalkışmanın yok ettiği.