Çocuklarınıza resim yapmayı öğretin. Her yetişkinin çocukluğunda çizdiği resim hemen hemen aynıdır. Etrafı yeşil ağaçlarla çevrili, iki katlı ve pembe panjurlu bir evde yaşayan çöp adam, bir çöp kadın. Çöp kadının elinden tutan bir çocuk. Çocuğun adı da Cin Ali klasik... Sonra, güneşli bir havada evin bacasından dumanın çıkması… Bu da klasik. Patika yoldan trenin geçmesi de klasikler arasındadır. Ama bu değil. Yani ezbere değil.

Mesela resimdeki ağaçlar yeşil olmasın; ağacın yapraklarını yeşile boyarken ezberin dışına da çıkabileceğini öğrensin. Etrafı kırmızı çitlerle çevrili beyaz yaprakları olan bir ağaçta kanarya kuşları da olabilir. Sonra, mavi çatılı bir evde yaşayan yaşlı cadı da olabilir. Patika yolundan geçen sarı bir eşek de olabilir.

Çocuklarınıza hayal kurmayı öğretin. Çocukların hayallerini öğrenin. Mesela çocuğunuza bir sopa verin. Bu sopanın adı sihirli değnek olsun. Bu sihirli değnekle neler yapmak istediğini sorun anlatabilsin. Örneğin, kırmızı kar yağdırmak istediğini anlatabilsin. Gece gökyüzünde ışıldayan yıldızları, gündüzleri de yerlerde görmek istediğini anlatabilsin. Ay Dede'nin yanına gittiğini, oradaki oyun parkının salıncığında sallandığını anlatabilsin. Görünmez olup annesiyle oyun oynadığını anlatabilsin. Uçuk hayaller kurabilsin. Ağaç evinin olduğunu, orada kuşların ona yemek getirdiğini, kuşların konuştuğunu, ona şarkı söylediğini onlarla birlikte şarkı söylediğini anlatabilsin...

Çocuklarınıza yazmayı öğretin. Bir gün, kurduğu hayalini yazabilsin. Bir gün, hatırladıkça çok güldüğü bir anısını yazabilsin. Bir gün mektup yazmayı denesin. Bir masal kahramanına mesela. Bir gün, gelecekteki kendisine notlar yazabilsin. Uzaklarda yaşayan bir tanıdığına ya da hayran olduğu bir ünlüye yazabilsin. Örneğin, birkaç anahtar kelime verin ona "kırmızı","uyku","gün" ve o bir cümle kursun. Bu kelimelerle bir şeyler yazabilsin. Günün hikayesini yazabilirsin. Gördüğü rüyasını yazabilsin. Yazmayı öğrensin. Aklındakini, kalbindekini kağıda dökmeyi öğretin. Olur ya, bir gün duygularını anlatmak istediği zaman ezbere başkalarının cümlelerine sığınmasın. Otursun ve nice hayalini ahvalini anlatabilsin.