SEN ELLERE KÖLESİN
Sus da gözlerin konuşsun benimle
Yalan söylersin oynarsın kalbimle
Yaptığın ilk değil saymayı unuttum
Bana yaptıklarını sanma ki yuttum
Sen ellere kölesin, ben hâlâ sana tutsak,
Aynı gökyüzüne bakarız, ama ayrı bir ufukta.
Bir zamanlar gözlerindeydi bütün baharlar,
Şimdi her mevsim yaban, her adım uzak.
Gülüşünü saklamışsın yabancı yüreklerde,
Adını andıkça yanar içim, sessizce.
Bir vefa mı zor geldi, yoksa ben mi değersiz?
Sen ellere kölesin, ben kendime bile dargın.
Yüzünle değil, yokluğunla yanımdaydın hep,
Gitmelerin bile bende kaldı, senin haberin yok.
Sen seçtin sürgünü ellerin kucağında,
Ben kaldım darmadağın, sen ellere kölesin.
Yazan: Şahin Avunduk 1997